
ხვლიკები
საქართველოში 56 ქვეწარმავალი და 12 ამფიბიაა — ახალი ჩამონათვალი
ნაშრომი საქართველოში დაფიქსირებულ სახეობებს დადასტურებულ და კანდიდატ ტაქსონებად ყოფს — ეს ახალი აღმოჩენების სია არ არის.
სტატიის წაკითხვა
ართვინის ხვლიკი (Darevskia derjugini) პატარა, მიწაზე მცხოვრები ტყის ხვლიკია. შხამი არ აქვს და ადამიანისთვის საშიში არ არის. საქართველოში ის დასავლეთ ნაწილსა და აღმოსავლეთის ტყიან სარტყელში გვხვდება. მხოლოდ ფერით მისი ამოცნობა სანდო არ არის. თავისა და ტანის სიგრძე, კუდის გარეშე, ხშირად დაახლოებით 4–6,5 სმ-ია; კუდი კი ხშირად ტანზე თითქმის ორჯერ გრძელია.
ამოცნობა
პატარა ტყის ხვლიკია, რომელიც მიწაზე ცხოვრობს. კლდეებზე მცხოვრებ Darevskia-ს სახეობებთან შედარებით, თავი ნაკლებად ბრტყელი აქვს. მხოლოდ ფერით მისი ამოცნობა რთულია — მნიშვნელოვანია სხეულის ნიშნებიც, ისიც, რა გარემოში ცხოვრობს და სად გვხვდება.
რომელ სახეობებს ჰგავს
ართვინის ხვლიკის თავი Darevskia-ს ბევრ კლდის ხვლიკთან შედარებით ნაკლებად ბრტყელია. ზურგის ქერცლები მომრგვალოა. ისინი ძირითადად გლუვია, ზოგს კი შუაში ოდნავ წამოწეული ხაზი გასდევს. ზოგი განმასხვავებელი ნიშანი, მაგალითად ბარძაყზე არსებული პატარა ხვრელები, მხოლოდ ახლოდან ჩანს. მათ დასათვლელად ხვლიკს ნუ დაიჭერთ.
ზურგი შეიძლება იყოს მურა, ზეთისხილისფერი ან მოყავისფრო. გვერდებზე ხშირად ღია ზოლები გასდევს, ზოგ ხვლიკს კი მკრთალი ღია ლაქებიც აქვს. მამრს მუცელი ხშირად მომწვანო აქვს, გვერდებზე კი შეიძლება ცისფერი ლაქები ჰქონდეს. მდედრს მუცელი უფრო ხშირად მოყვითალო ან მოთეთრო აქვს. ახალგაზრდა ხვლიკებს კუდის უკანა ნაწილი ხშირად ფირუზისფერი ან ცისფერი აქვთ. ფერი სხვადასხვანაირი შეიძლება ჰქონდეთ, ამიტომ მხოლოდ ფერით სახეობის ზუსტად ამოცნობა არ შეიძლება.
ართვინის ხვლიკს შეიძლება ჰგავდეს მდელოს ხვლიკი (Darevskia praticola), პონტური მდელოს ხვლიკი (Darevskia pontica) და იმავე არეალში კლდეებზე მცხოვრები Darevskia-ს ზოგი სახეობა. ართვინის ხვლიკი ძირითადად ტყის მიწაზე მოძრაობს. კლდეებზე მცხოვრებ სახეობებს, მათ შორის Darevskia brauneri-სა და Darevskia obscura-ს, უფრო ბრტყელი თავი აქვთ. ისინი ართვინის ხვლიკთან ერთ ხეობაშიც შეიძლება შეგხვდეთ. D. brauneri-ს საფეთქლის შუა ქერცლსა და ყურთან მდებარე ქერცლს შორის რამდენიმე ქერცლი აქვს. ეს მხოლოდ ახლოდან გადაღებულ მკაფიო ფოტოზე ჩანს. ამ სახეობებს მხოლოდ ფერით ვერ გაარჩევთ.
2026 წლის ქართულ ჩამონათვალში ეს სახეობა „კავკასიური ტყის ხვლიკის“ სახელითაა შეტანილი. მას „ართვინის ხვლიკსაც“ უწოდებენ. ეს სახელი ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში მდებარე ართვინს უკავშირდება. მიიჩნევენ, რომ სახეობის აღწერისთვის გამოყენებული ნიმუში სწორედ იქ იპოვეს. ძველ წყაროებში სახეობა Lacerta derjugini-ს სახელითაც გვხვდება. დღეს მისი სამეცნიერო სახელია Darevskia derjugini.
ართვინის ხვლიკი დასავლეთ საქართველოში და აღმოსავლეთის ტყიან სარტყელში გვხვდება. მშრალ ვაკეებსა და ღია სტეპში მისი ნახვა ნაკლებად მოსალოდნელია.

გალერეა
ართვინის ხვლიკი ძირითადად ტყესა და ტყის პირას გვხვდება — მიწაზე, ბალახში, ჩამოცვენილ ფოთლებსა და ფესვებს შორის. მისი ნახვა შეიძლება ტყის გზის პირას, გაწმენდილ ადგილებში, მდინარეებისა და ნაკადულების ნაპირებთანაც. 2026 წლის ჩამონათვალში ნახსენებია ლაგოდეხი, სიონი, მულახი, რაჭა, ბანისხევი და კინტრიში. ეს ცალკეული ადგილებია. მათი ჩამოთვლა არ ნიშნავს, რომ ართვინის ხვლიკი მათ შორის ყველგან გვხვდება.
გავრცელება
351 საველე ჩანაწერი2009–20269 დადასტურებული რეგიონი
ინტერაქტიული რუკა იტვირთება.
ართვინის ხვლიკის რუკა საქართველოს iNaturalist-ის საჯარო ფოტოდაკვირვებებს ეყრდნობა. ეს საჯარო კოორდინატები დაახლოებით 28 კმ-ითაა დაფარული, ამიტომ საზღვართან მდებარე წერტილი მიახლოებითია. რეგიონები აღებულია ჩანაწერების რეგიონული ცხრილიდან: ხუთი ან მეტი ჩანაწერი გავრცელებას ადასტურებს; ნაკლები ჩანაწერის მქონე რეგიონი მხოლოდ დაფიქსირებულად რჩება. ჩანაწერების რაოდენობა დაკვირვების ინტენსივობას ასახავს და არა პოპულაციის სიმჭიდროვეს.
მონაცემები: Reptiles.ge + iNaturalist · მეთოდოლოგია
ბიოლოგია
ართვინის ხვლიკი ძირითადად პატარა ცხოველელებს ჭამს, რომლებსაც ხერხემალი არ აქვთ, მათ შორის მწერებსა და ობობებს.
ართვინის ხვლიკი დღისით აქტიურია. თბილ ამინდში ტყის პირას და ღია ადგილებში მზეზე თბება. საფრთხისას სწრაფად გარბის და იმალება. ის კვერცხებს დებს.
2009 წლის მსოფლიო შეფასებით, ართვინის ხვლიკი გადაშენების საფრთხესთან ახლოსაა. გავრცელების ტერიტორიის დიდ ნაწილში ტყე იკარგება და მისი საცხოვრებელი ადგილები ცალკეულ ნაწილებად იყოფა. ამის გამო, სავარაუდოდ, ხვლიკის რაოდენობა მცირდება. საქართველოს 2014 წლის წითელ ნუსხაში სახეობა შეტანილი არ არის.
კითხვები
მოკლე პასუხები ართვინის ხვლიკთან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.
ართვინის ხვლიკი დასავლეთ საქართველოში და აღმოსავლეთ საქართველოს ტყიან სარტყელში გვხვდება.
ტყეში და ტყის პირას გვხვდება, ხშირად მიწაზე, ბალახსა და ჩამოცვენილ ფოთლებს შორის. შეიძლება შეგხვდეთ ტყის გზებთან და ნაკადულების ნაპირებთანაც.
არა. ართვინის ხვლიკს შხამი არ აქვს და ადამიანის ჯანმრთელობას საფრთხეს არ უქმნის. საფრთხის დროს, ჩვეულებრივ, გარბის. თუ დაიჭერთ, შეიძლება გიკბინოთ, ამიტომ ხელში ნუ აიყვანთ.
ართვინის ხვლიკი ძირითადად ტყიან ადგილებში, მიწაზე გვხვდება. კლდეებზე მცხოვრებ Darevskia-ს სახეობებთან შედარებით, მას თავი ნაკლებად ბრტყელი აქვს. კლდის ხვლიკები უფრო ხშირად კლდეებზე მოძრაობენ. მხოლოდ ფერის მიხედვით მათი ერთმანეთისგან გარჩევა სანდო არ არის.
თავისა და ტანის სიგრძე, კუდის გარეშე, ხშირად დაახლოებით 4–6,5 სმ-ია. კუდი ხშირად ტანზე თითქმის ორჯერ გრძელია.
ძირითადად პატარა ცხოველებს, რომლებსაც ხერხემალი არ აქვთ, მათ შორის მწერებსა და ობობებს.
დღისით აქტიურია, განსაკუთრებით თბილ ამინდში. კვერცხებს დებს.
დააკვირდით შორიდან, გადაუღეთ ფოტო და დატოვეთ ადგილზე. ხვლიკის ამოსაცნობად მისი დაჭერა საჭირო არ არის. თუ ხვლიკი ვერტიკალურ კლდეზე მოძრაობს და თავი აშკარად ბრტყელი აქვს, შესაძლოა, ის ართვინის ხვლიკი კი არა, Darevskia-ს სხვა სახეობა იყოს.
წყაროები
სახეობების პროფილები შედგენილია რეცენზირებული ლიტერატურისა და აღიარებული ბიომრავალფეროვნების მონაცემთა ბაზების საფუძველზე და განახლდება ახალი ტაქსონომიური და კონსერვაციის მონაცემების გამოჩენისას.
დაკავშირებული გიდები