
ხვლიკები
საქართველოში 56 ქვეწარმავალი და 12 ამფიბიაა — ახალი ჩამონათვალი
ნაშრომი საქართველოში დაფიქსირებულ სახეობებს დადასტურებულ და კანდიდატ ტაქსონებად ყოფს — ეს ახალი აღმოჩენების სია არ არის.
სტატიის წაკითხვა
Vipera ammodytes
შხამიანი ცხვირრქოსანი გველგესლა მცირე კავკასიონზე — ამ ატლასში მაღალი რისკი; არა შავი ზღვის სანაპირო.
მიმოხილვა
ცხვირრქოსანი გველგესლა (Vipera ammodytes) მცირე კავკასიონის შხამიანი გველია — ამ ატლასში მაღალი რისკი. 2026 წლის ქართული ჩამონათვალი მას ბიოლოგიურად დადასტურებულ სახეობად იღებს. კავკასიის ინდივიდები ქვესახეობას V. a. transcaucasiana მიეკუთვნება; ტიპის ადგილია ბორჯომი. ძველ წიგნებში და ზოგ ბაზაში სრულ სახეობად რჩება Vipera transcaucasiana. მთელ საქართველოში არ გვხვდება. ეძებეთ მშრალ, კლდოვან ადგილზე მცირე კავკასიონში — მესხეთი, თრიალეთი, მტკვრის ზემო დინება — არა ნოტიო კოლხურ ტყეში და არა დიდი კავკასიონის მაღალმთაში. ამ ფორმის ზრდასრული ჩვეულებრივ 75 სმ-ს არ აღემატება. ნაკბენი სამედიცინოდ მნიშვნელოვანია. IUCN-ით გაყოფილი სახელი V. transcaucasiana ახლოსაა საფრთხესთან (Near Threatened); საქართველოს 2014 წლის წითელ ნუსხაში ეს ტაქსონი არ არის.
ბოლო განახლება
გალერეა
ფოტო: ზაური ხაჩიძე
ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკი ·
საქართველოს ველში
ფოტო: ზაური ხაჩიძე
ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკი ·
საქართველოს ველში
ფოტო: ზაური ხაჩიძე
ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკი ·
საქართველოს ველში
ფოტო: ზაური ხაჩიძე
ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკი ·
საქართველოს ველში
ფოტო: ზაური ხაჩიძე
ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკი ·
საქართველოს ველში
ფოტო: Vojtěch Víta · iNaturalist
ძეგვი ·
ფოტო: ზაური ხაჩიძე
ფოტო: საბა თოდუა
ფოტო: Hectonichus · Wikimedia Commons
ფოტო: Tigran Tadevosyan · iNaturalist
ფოტო: გიორგი იანქოშვილი · iNaturalist
ფოტო: Wouter Beukema · iNaturalist
ფოტო: Diego Reggianti · iNaturalist
ფოტო: საბა თოდუა
ფოტო: შოთა ზანდუკელი
ფოტო: შოთა ზანდუკელი
ამოცნობა
მსხვილტანი გველგესლაა ნამდვილი ცხვირის რქით, ვერტიკალური გუგითა და კილური ქერცლით. საქართველოში მთავარი ნიშანია რქა და მცირე კავკასიონის მშრალი ჰაბიტატი.
საკვანძო ნიშანია ცხვირზე რქა — 9–17 წვრილი ქერცლი ორ–ოთხ, ჩვეულებრივ სამ რიგად. საქართველოს სხვა გველგესლას ნამდვილი ცხვირის რქა არ აქვს. თავი ფართოა და კისრისგან გამოიყოფა. კავკასიური ფორმის ზრდასრული ჩვეულებრივ 75 სმ-ს არ აღემატება; დედალი მამალზე უფრო დიდია.
გუგა ვერტიკალური ნაპრალია. ზურგის ქერცლი ძლიერ კილურია. ფონი ხშირად ღია ნაცრისფერი, ფერფლისფერი ან რუხ-თეთრია. ზურგზე ჩვეულებრივ ვიწრო განივი ზოლები ან ლაქებია და არა ერთი მუქი, უწყვეტი ზიგზაგი. რქასა და თავის ზედა მხარეს მძიმე მუქი ლაქები ჩვეულებრივ არ აქვს; კისერზე სუსტი V-ნიშანი შეიძლება იყოს. ფერადი ირისი ხშირად ოქროსფერი ან სპილენძისფერია.
გლუვ გველს (Coronella austriaca) მრგვალი გუგა, გლუვი ქერცლი და რქის გარეშე აქვს; შხამიანი არ არის. კავკასიურ გველგესლას რქა არ აქვს, ნოტიო კოლხურ ზონაშია და ხშირად აგურისფერი ან ნარინჯისფერია. დინიკის გველგესლა დიდი კავკასიონის მაღალმთისაა, რქის გარეშე. დარევსკის გველგესლა უფრო პატარაა და ჯავახეთ–ერუშეთის მაღალმთას უკავშირდება. გიურზა გაცილებით დიდია (დაახლ. 1–1.5 მ), ბლაგვი დაბოლოებით და სამხრეთ-აღმოსავლეთის მშრალ დაბლობზეა.
მტკვრის შუა დინების კონტაქტის ზონაში კავკასიურ გველგესლასთან იშვიათ ჰიბრიდს აწეული, მაგრამ ურქო ცხვირი შეიძლება ჰქონდეს. ეს მესამე სახეობა არ არის. ქერცლის დასათვლელად გველგესლა არ აიყვანოთ.
შხამიანია (ამ ატლასში მაღალი რისკი — სამედიცინოდ მნიშვნელოვანი, თუმცა გიურზა უფრო დიდია და შხამის რაოდენობა მეტია). ნაკბენი სასწრაფო სამედიცინო დახმარებას საჭიროებს. არ აიყვანოთ.

Coronella austriaca
საქართველო — ფართოდ გავრცელებული

Hemorrhois ravergieri
სამცხე — ჯავახეთი

Platyceps najadum
აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველო

Telescopus fallax
აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველო

Vipera kaznakovi
დასავლეთი საქართველო

Macrovipera lebetinus
აღმოსავლეთ საქართველო

Vipera dinniki
დიდი კავკასიონი

Vipera darevskii
სამცხე — ჯავახეთი

Zamenis hohenackeri
საქართველო — მშრალი კლდოვანი და ბალახოვანი ადგილები
ქვიზი
ცხვირრქოსანი გველგესლა საქართველოს გველების ქვიზში შედის. ათი საველე ფოტო, ოთხი სახელი — თვალის ვარჯიში, არა საველე ამოცნობა.
ბიოლოგია
ეძებეთ მშრალ, კლდოვან ფერდობზე მეჩხერი მცენარეულობით — ქვაზე, ბუჩქნარში, ტყის პირას, ქვის ღობესა და ვენახში. ქართული გველების გავრცელების კვლევა მას შედარებით მშრალი, კლდოვანი ან ბალახოვანი ადგილების სახეობებს მიაკუთვნებს, ძირითადად აღმოსავლეთში. ამ ატლასის რუკაზე აღნიშნულია აჭარა, სამცხე — ჯავახეთი, შიდა ქართლი, ქვემო ქართლი, თბილისი და მცხეთა — მთიანეთი. დასახელებული ქართული ადგილებია ბორჯომის ტიპის სერია, შტრიხკოდირებული ინდივიდები გომაროდან (ადიგენი) და თაშისკარიდან, 2026 წლის ჩამონათვალში ცოცხალი ნიმუში გორიდან, და 2026 წლის აგვისტოს ფოტო დაკვირვება ძეგვიდან. სამხრეთ კავკასიის ბიომრავალფეროვნების რუკა არეალს მცირე კავკასიონის მთებად აჯამებს — თბილისის მიდამოებიდან შუახევამდე, აჭარის მთიანეთში. ტრადიციული რეგიონული აღწერა მტკვრის ზემო დინებას ახალქალაქისკენაც აგრძელებს; ეს დასავლეთ ჯავახეთის ზღვარი ამ გვერდზე წერტილ-წერტილ არ არის თავიდან დადასტურებული. კავკასიური გველგესლასავით შავი ზღვის სანაპიროს სახეობა არ არის. ლიტერატურაში ზედა სიმაღლე ხშირად დაახლოებით 1,700 მ-ია; საქართველოში ზღვის დონის არეალი აქ არ არის დადგენილი. არეალი გრძელდება ჩრდილოეთ ანატოლიაში. სომხეთის, აზერბაიჯანისა და ირანის ჩანაწერები სადავოა და ამ ატლასში ქართულ არეალად არ ითვლება.
ზრდასრული იჭერს ხვლიკებსა და წვრილ ძუძუმწოვრებს; პატარა ფრინველი იშვიათად ფიქსირდება. ახალგაზრდა ძირითადად წვრილ ხვლიკზე ნადირობს. ნადირობს ჩასაფრებით და მსხვერპლს შხამით ანეიტრალებს. ცალკე ქართული კვების კვლევა ამ გვერდზე არ არის; ეს სახეობის დონის მონაცემია ცხვირრქოსანი გველგესლადან.
აქტიურია თბილ სეზონზე. გრილ გაზაფხულსა და შემოდგომაზე ხშირად დღისით მოძრაობს; ზაფხულის სიცხეში აქტივობა საღამოსა და ღამის დასაწყისზე გადადის. იზამთრებს კლდის ნაპრალსა და ქვის ქვეშ. ცოცხლადმშობია (კვერცხები დედის სხეულში იზრდება და ნაშიერი ცოცხალი იბადება). შეწყვილება გაზაფხულზეა; ნაშიერი იბადება ზაფხულის ბოლოს ან შემოდგომის დასაწყისში. ნაშიერთა რიცხვი ცალკე ქართულ კვლევაში არ არის გაზომილი; ბალკანური მუზეუმის ნიმუშებში ამ სახეობის საშუალო დაახლოებით ცხრაა (დაახლ. 5–17). თუ შეხვდებით, დაიცავით მანძილი და არ აიყვანოთ. გველი თავს იცავს, როცა საფრთხეს გრძნობს — არ ეძებს ადამიანს. მტკვრის შუა დინების ხეობაში კავკასიურ გველგესლასთან ვიწრო კონტაქტის ზონაა; იქ იშვიათად ჩნდება შუალედური ინდივიდი (ძველი სახელი Vipera pontica). ასეთ გველს ცხვირი აწეული შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ნამდვილი რქა — არა.
IUCN-ის 2009 წლის შეფასებით (2017 წლის errata) Vipera transcaucasiana ახლოსაა საფრთხესთან (Near Threatened). ეს სახელი გაყოფილ კავკასიურ ტაქსონს ეხება. თუ ცხოველებს V. ammodytes-ად განვიხილავთ, სახეობა მთლიანად ევროპაში გაცილებით ფართოდაა გავრცელებული. საქართველოს 2014 წლის წითელ ნუსხაში შეტანილია დინიკის და კავკასიური გველგესლა — ეს ტაქსონი არა. ძველ სსრკ-ისა და საქართველოს წითელ წიგნებში იყო; ეს 2014 წლის ნუსხას არ ემთხვევა. ბერნის კონვენცია V. ammodytes-ს განსაკუთრებული დაცვის სახეობებში ასახელებს. საფრთხეა კლდოვანი ფერდობის გარდაქმნა, სოფლის მეურნეობა და ადამიანის მიერ მოკვლა. საქართველოში პოპულაციები იშვიათად და ფრაგმენტირებულად არის აღწერილი. 2026 წლის ჩამონათვალი ქართულ ინდივიდებს კონსერვატიულად ქვესახეობად ტოვებს: ზოგი გენომური კვლევა მათ სამხრეთ ბალკანურ ხაზთან უფრო აახლოებს, მაგრამ ავტორები ცალკე სახეობად არ აყენებენ.
კითხვები
მოკლე პასუხები ცხვირრქოსანი გველგესლა-თან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.
შხამიანია. ამ ატლასში რისკი მაღალია: ნაკბენმა შეიძლება სერიოზული ადგილობრივი და ზოგადი დაზიანება გამოიწვიოს და საავადმყოფოს საჭიროებს. თავს არ ესხმის, თუ არ იგრძნობს საფრთხეს. არ აიყვანოთ. გიურზა საქართველოს ყველაზე დიდი და, ზომით, ყველაზე მაღალი რისკის გველია.
დაუყოვნებლივ დარეკეთ 112-ზე. დაზარალებული დააწვინეთ და დაამშვიდეთ; ნაკბენი ადგილი არ გაიჭრას, არ შეიწოვოს და არ მოიკვრას მჭიდრო ტურნიკეტი. მკურნალობა საავადმყოფოშია.
დიახ. 2026 წლის ჩამონათვალში ბიოლოგიურად დადასტურებულია. ქართული ინდივიდები ქვესახეობაა V. a. transcaucasiana. ტიპის ადგილია ბორჯომი. მთელ ქვეყანაში არ გვხვდება.
მცირე კავკასიონის მშრალ, კლდოვან ადგილზე — მესხეთი, თრიალეთი, მტკვრის ზემო დინება და აჭარის მთიანეთი შუახევისკენ. რუკაზე აღნიშნულია აჭარა, სამცხე — ჯავახეთი, შიდა ქართლი, ქვემო ქართლი, თბილისი და მცხეთა — მთიანეთი. კოლხური სანაპიროს სახეობა არ არის.
საქართველოს გველგესლებიდან მხოლოდ ამას აქვს ნამდვილი ცხვირის რქა. გუგა ვერტიკალურია, ქერცლი კილური, ზურგი ხშირად ნაცრისფერია ვიწრო განივი ზოლებით. გლუვ გველს მრგვალი გუგა აქვს და რქა არა.
კავკასიური ზრდასრული ჩვეულებრივ დაახლოებით 75 სმ-ს არ აღემატება. დედალი მამალზე უფრო დიდია. გიურზაზე გაცილებით მოკლეა.
იგივე ცხოველებია, განსხვავებული რანგი. 2026 წლის ჩამონათვალი იყენებს V. ammodytes-ს, ქვესახეობა transcaucasiana. IUCN-ით გაყოფილი სახელი V. transcaucasiana კვლავ NT-ია. ბალკანური V. ammodytes ცალკე ქართული სახეობა არ არის.
2014 წლის სახელმწიფო ნუსხა სხვა სახელებს მიჰყვება (დინიკის და კავკასიური გველგესლა). IUCN-ის NT გაყოფილ კავკასიურ ტაქსონს ეხება. ძველ წითელ წიგნებში იყო; ეს 2014 წლის ნუსხა არ არის.
წყაროები
სახეობების პროფილები შედგენილია რეცენზირებული ლიტერატურისა და აღიარებული ბიომრავალფეროვნების მონაცემთა ბაზების საფუძველზე და განახლდება ახალი ტაქსონომიური და კონსერვაციის მონაცემების გამოჩენისას.
დაკავშირებული გიდები
შხამიანი გველები საქართველოში
გიურზა, გველგესლები და უკანა შხამკბილა სახეობა — რისკი და პროფილები.
შხამიანი გველების გიდიკატალოგიგველის სახეობები
ყველა გველი ერთ ცხრილში — სახელი, შხამი, არეალი და ზომა, სადაც წყაროა.
ინდექსიქვიზირომელი გველია?
ფოტო, ოთხი ვარიანტი, მყისიერი პასუხი — საქართველოს გველების ამოცნობა რეგისტრაციის გარეშე.
ქვიზის დაწყებაამოცნობაშხამიანი თუ არა
ვიზუალური ნიშნები და მსგავსი სახეობები — წესი არ არის უნივერსალური.
ამოცნობის გიდისიახლეები

ხვლიკები
ნაშრომი საქართველოში დაფიქსირებულ სახეობებს დადასტურებულ და კანდიდატ ტაქსონებად ყოფს — ეს ახალი აღმოჩენების სია არ არის.
სტატიის წაკითხვა
გველები
Herpetology Notes-ში აღწერილია ბორჯომის ხეობაში აღმოჩენილი ზრდასრული გველგესლა შუალედური ნიშნებით. ავტორების შეფასებით, ეს ჰიბრიდია და არა საქართველოს გველგესლების ახალი, მესამე სახეობა.
სტატიის წაკითხვა