საქართველოს რეგიონები

კოლხური · მთისწინეთი

აფხაზეთი აერთიანებს შავი ზღვის სანაპიროს, კოლხურ ტყეებს და კავკასიონის მთისწინეთს. ნოტიო ჰავა და ფრაგმენტირებული მთის ჰაბიტატები ხელს უწყობს როგორც დაბლობის, ისე მაღალმთის სახეობებს — მათ შორის კავკასიურ და დინიკის გველგესლებს.

კოლხეთი · სვანეთი

სამეგრელო — ზემო სვანეთი გადაჭიმულია კოლხეთის დაბლობიდან სვანეთის მაღალმთამდე. ერთ რეგიონში ხვდება ტენიანი ტყეები, მდინარის ხეობები და ალპური ზონა — ამიტომ ფაუნა ვერტიკალურად იცვლება.

კოლხური · სუბტროპიკული

გურია ნოტიო სუბტროპიკული კოლხური ტყეებითა და მდინარის ხეობებით გამოირჩევა. აქ დომინირებს ტენიანობის მოყვარული ფაუნა — აღმოსავლეთის მშრალი ზონის სახეობები თითქმის არ გვხვდება.

კოლხური · სანაპირო

აჭარა დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე ტენიანი ჰერპეტოლოგიური ზონაა. ნოტიო სუბტროპიკული ტყეები, მთიანი ხეობები და შავი ზღვის სანაპირო ქმნის გარემოს, სადაც კავკასიური გველგესლა, ჩვეულებრივი და წყლის ანკარა, სპილენძა და გველხოკერა ერთმანეთს ემთხვევა. აღმოსავლეთის მშრალი ზონის სახეობები აქ თითქმის არ გვხვდება.

კარსტი · რიონის აუზი

იმერეთი კარსტული მთებით, ტყიანი ხეობებითა და რიონის აუზით აკავშირებს დასავლეთ საქართველოს ჰაბიტატებს. აქ კოლხური გავლენა ჯერ კიდევ ძლიერია, მაგრამ უკვე ჩნდება უფრო კონტინენტური ელემენტებიც.

მაღალმთა · სუბალპური

რაჭა — ლეჩხუმი — ქვემო სვანეთი მაღალმთიანი ტყეებით, სუბალპური მდელოებითა და კლდოვანი ხეობებით გამოირჩევა. აქ მთის სახეობები — მათ შორის დინიკის გველგესლა — უფრო დამახასიათებელია, ვიდრე დაბლობის ფაუნა.

ვულკანური პლატო

სამცხე — ჯავახეთი ვულკანური პლატოებით, მთის ტბებითა და მშრალი მთისწინეთით გამოირჩევა. ღია, ხშირად ცივი ჰაბიტატები განსხვავდება კოლხური დასავლეთისგან — აქ უფრო ხშირია ცხვირრქოსანი გველგესლა და სწრაფი მცურავები.

ვაკე · მტკვრის ხეობა

შიდა ქართლი ვაკით, მთისწინეთითა და მტკვრის ხეობით აერთიანებს მშრალ და ნახევრად ნოტიო ზონებს. აქ იკვეთება დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ფაუნის ელემენტები — ცხვირრქოსანი გველგესლიდან სწრაფ მცურავებამდე.

დიდი კავკასიონი

მცხეთა — მთიანეთი დიდი კავკასიონის მთებით, ტყის ზედა ზონითა და სუბალპური მდელოებით გამოირჩევა. ეს არის მთის რეპტილიების — მათ შორის დინიკის გველგესლას — კლასიკური არეალი.

მშრალი ვაკე · მტკვარი

ქვემო ქართლი მშრალი ვაკეებით, კლდოვანი მთისწინეთითა და მტკვრის აუზით ხელს უწყობს თბომოყვარე სახეობებს. აქ ჩნდება გიურზა — აღმოსავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი შხამიანი გველი.

ალაზანი · ნახევრად უდაბნო

კახეთი ალაზნის ველით, მშრალი მთისწინეთითა და ნახევრად უდაბნო ზონებით ქმნის აღმოსავლეთ საქართველოს უნიკალურ ფაუნას. აქ დომინირებს თბომოყვარე და მშრალი ჰაბიტატის სახეობები — გიურზა, სწრაფი მცურავები და კატისთვალა.

ურბანული · მტკვარი

თბილისში რეპტილიები ძირითადად ქალაქის მიმდებარე ხეობებში, პარკებსა და მდინარის პირას გვხვდება — არა ცენტრალურ უბნებში. აქ შეიძლება შეხვდეთ გიურზას, წითელმუცელა მცურავს, გველხოკერას და სხვა სახეობებს. ურბანული შეხვედრები იშვიათია, მაგრამ რეალურია.