შხამიანი გველები საქართველოში

ამ ატლასში ექვსი გველგესლა ფასდება სამედიცინოდ მნიშვნელოვნად: გიურზა (Macrovipera lebetinus), ცხვირრქოსანი, კავკასიური, დინიკის, დარევსკის და ველის გველგესლა. დამატებით, ჩვეულებრივი ხვლიკიჭამია გველი (Malpolon insignitus) საშუალო რისკის უკანა შხამკბილა სახეობაა — არა გველგესლა.

გიურზა (Macrovipera lebetina) საქართველოს ყველაზე დიდი და ყველაზე საშიში შხამიანი გველია. ნაკბენმა შეიძლება სიცოცხლეს შეუქმნას რეალური საფრთხე. ცხვირრქოსანიც მაღალი რისკისაა; კავკასიური, დინიკის, დარევსკის და ველის გველგესლები საშუალო რისკით ფასდება.

გიურზა უფრო აღმოსავლეთის მშრალ და კლდოვან ადგილებშია; კავკასიური — დასავლეთის კოლხურ ტყეებსა და სანაპიროზე; დინიკის — დიდი კავკასიონის მაღალმთაში; ცხვირრქოსანი — მესხეთ–თრიალეთის ქედებზე; დარევსკის — ჯავახეთ–ერუშეთის მაღალმთაში; ველის — ჯავახეთის პლატოსა და აღმოსავლეთის სტეპებში. ზუსტი რეგიონები სახეობის პროფილსა და რეგიონების ატლასშია.

გველგესლებს ხშირად აქვთ ვერტიკალური გუგა და უფრო სამკუთხა თავი; ბევრ უშხამო გველს — მრგვალი გუგა. ეს წესი ყოველთვის არ მუშაობს, ამიტომ უკეთესია სახეობის ნიშნებისა და ჰაბიტატის სწავლა პროფილებიდან.

დაუყოვნებლივ მიმართე სამედიცინო დახმარებას. შეინარჩუნე სიმშვიდე, არ გაამოძრაო დაკბენილი ხელი ან ფეხი და მოერიდე სახლურ „მკურნალობას“ (გაჭრა, ამოწოვა, ტურნიკეტი). ეს გვერდი საგანმანათლებლოა და არ ცვლის ექიმის რჩევას.