შინაარსზე გადასვლა
ფერადი ფსვენი (Eremias arguta) — სამუხის ველი — გიორგი შეკლაშვილი

ფერადი ფსვენი

Eremias arguta

უშხამო სტეპის ხვლიკი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან. სპორადულია; ადვილად ერევა უფრო ჩვეულებრივ მარდ ფსვენს.

სამხრეთ-აღმოსავლეთი საქართველო — სპორადულადადამიანისთვის რისკიუვნებელი

სწრაფი მიმოხილვა

მთავარი მონაცემები ერთი შეხედვით

ჰაბიტატი

ღია სტეპი / სამხრ.–აღმ.

ზომა

თავ-ტანი ~6–8 სმ

აქტიურობა

დღის

შხამი

არა — უვნებელი

კონსერვაცია

ნაკლ. საფრთხე (LC)

ჩამონათვალი

დადასტურებული

ოჯახი

Lacertidae

ადამიანთან ურთიერთობა: შხამიანი არ არის და სამედიცინო საფრთხე არ არის. ხელში აღებისას შეიძლება უკბინოს; კუდი შეიძლება მოეწყვიტოს. ადგილზე დატოვეთ.

მიმოხილვა

რა არის ფერადი ფსვენი

ფერადი ფსვენი (Eremias arguta) უშხამო სტეპის ხვლიკია სამხრეთ-აღმოსავლეთ საქართველოში. ნამდვილი ხვლიკების ოჯახისაა (Lacertidae). 2026 წლის ქართული ჩამონათვალი მას ბიოლოგიურად დადასტურებულ სახეობად იღებს და სიმპატრიული ფსვენებისგან განსხვავებულად ასახელებს. საქართველოში სპორადულად გვხვდება, არა მთელ ქვეყანაში. ჩამონათვალის ქვესახეობაა E. a. transcaucasica Darevsky, 1953; ტიპის ადგილი სომხეთშია (მეც-მაზრა), არა საქართველოში. დასახელებული ბარკოდი სამუხის ველიდანაა (დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი; CaBOL-ID 1039481). ამ ატლასის დასახელებული ფოტო იგივე მუნიციპალიტეტიდანაა, 2025 წლის სექტემბერი. შხამი არ აქვს. გლობალურად IUCN-ით ნაკლებად საფრთხის ქვეშაა (Least Concern). საქართველოს 2014 წლის წითელ ნუსხაში არ არის.

ბოლო განახლება

გალერეა

ფოტო: გიორგი შეკლაშვილი

სამუხის ველი ·

საქართველოს ველში

ფოტო: გიორგი შეკლაშვილი

სამუხის ველი ·

საქართველოს ველში

ფოტო: Diego Rodriguez

ვაშლოვანის დაცული ტერიტორია ·

საქართველოს ველში

ფოტო: Aurélien Grimaud · iNaturalist

დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი ·

ფოტო: Nikita Sevastianov · iNaturalist

ვოლგოგრადის ოლქი, რუსეთი ·

ფოტო: Наталья Бешко · iNaturalist

უზბეკეთი ·

ფოტო: Eugene Popov · iNaturalist

ასტრახანის ოლქი, რუსეთი ·

გავრცელება

სად გვხვდება ფერადი ფსვენი საქართველოში

გამოკვეთილი რეგიონები აჩვენებს, სად არის ეს სახეობა დაფიქსირებული.

ამოცნობა

როგორ ამოვიცნოთ ფერადი ფსვენი

შედარებით მსხვილი, ღია ადგილის ფსვენი ლაქებიანი ან თვალაკებიანი ზურგით. საქართველოში უპირველესად მარდ ფსვენსა და კოხტა გველთავას შეადარეთ. ფერი საკმარისი არ არის.

  1. სხეული უფრო მასიურია და კიდურები შედარებით მოკლე, ვიდრე მარდ ფსვენში (Eremias velox). თავი წაწვეტებულია, მაგრამ არა ისე გამხდარი, როგორც გრძელკუდა ფსვენებში. სახეობის დონეზე თავ-ტანი (ცხვირიდან კლოაკამდე) ხშირად დაახლოებით 6–8 სმ-ია; კუდი სხეულზე ბევრად გრძელი არ არის. ქართული გაზომილი სერია ამ გვერდზე არ არის. ქვედა ქუთუთო მოძრავია — ეს გველთავასგან ჰყოფს.

  2. ზურგი რუხი, ქვიშისფერი ან ზეთისხილისფერია ღია თვალაკებით (ოცელები) ან არარეგულარული მუქი ლაქებით — აქედან ქართული სახელი. ნაშიერს ნახატი უფრო კონტრასტული აქვს. ზრდასრულში ზოლები სუსტია ან არ არის; მარდ ფსვენს ხშირად გრძივი ზოლები და გვერდზე ლურჯი თვალაკები აქვს. ფერის ცვალებადობა დიდია: გალერეის ნაწილი საქართველოს გარეთაა და სხვა ქვესახეობას აჩვენებს.

  3. საველე ქერცლის ნიშანი (Anderson 1999): ქვეთვალის ფირფიტა (სუბოკულარი) პირის ნაპირს არ აღწევს. მარდ ფსვენში იგივე ფირფიტა ჩვეულებრივ პირს აღწევს. ეს ხელში ასათვლელი ნიშანია — არ აიყვანოთ. ბარძაყის ფორების ორი რიგი ერთმანეთისგან შედარებით ფართოდაა გამოყოფილი.

  4. მარდი ფსვენი იმავე სამხრეთ-აღმოსავლეთში უფრო ჩვეულებრივია: ჩამონათვალი მას „საკმაოდ ჩვეულებრივს“ უწოდებს, ამ სახეობას — სპორადულს. უფრო გამხდარია, კუდი გრძელი, სირბილი უფრო გამოკვეთილი. კოხტა გველთავა (Ophisops elegans) პატარაა და ქუთუთოები შერწყმული აქვს — თვალი „გველისებურია“. ზოლებიანი ხვლიკი (Lacerta strigata) უფრო დიდია და ხშირად მწვანე. აზიური შიშველთვალა (Ablepharus pannonicus) წვრილი სცინკია, არა ფსვენი.

  5. 2026 წლის ჩამონათვალი მას ბიოლოგიურად დადასტურებულ სახეობად იღებს. საქართველოში სპორადულად გვხვდება, არა მთელ ქვეყანაში. დასახელებული ბარკოდი სამუხის ველიდანაა (დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი). მარდი ფსვენი იმავე სამხრეთ-აღმოსავლეთში უფრო ჩვეულებრივია: ჩამონათვალი მას „საკმაოდ ჩვეულებრივს“ უწოდებს, ამ სახეობას — სპორადულს.

ქვიზი

შემდეგ: რომელი ხვლიკია?

ფერადი ფსვენი საქართველოს ხვლიკების ქვიზში შედის. ათი საველე ფოტო, ოთხი სახელი — თვალის ვარჯიში, არა საველე ამოცნობა.

ქვიზის დაწყება

ბიოლოგია

ჰაბიტატი, კვება, ქცევა და კონსერვაცია

კვება

ქართული კუჭის შიგთავსის კვლევა ამ გვერდზე არ არის. სახეობის დონეზე ძირითადად წვრილ უხერხემლოებს ჭამს — ხოჭოებს, სხვა მწერებს, ობობებს; ევროპულ ლიტერატურაში პატარა ლოკოკინაცაა დასახელებული. შხამი არ აქვს — მსხვერპლს პირით იჭერს.

ქცევა

დღისითაა აქტიური. ღია ადგილის სწრაფი ხვლიკია: თბება მიწაზე, საფრთხისას სწრაფად გარბის და ხშირად სოროში ან ბალახის ფესვთან იმალება. საქართველოში სრული სეზონური კალენდარი ცალკე არ არის გამოქვეყნებული. ამ ატლასის ქართული ფოტო სექტემბრის ბოლოსაა, დედოფლისწყაროში — ეს ერთი დაკვირვებაა და არა სრული ფენოლოგია. ევროპულ პოპულაციებში ზედაპირზე ხშირად მარტ–აპრილიდან ჩნდება და სექტემბერ–ოქტომბერში იწყებს გამოზამთრებას; ეს ევროპული კალენდარია. კვერცხისმდებია. სახეობის დონეზე ევროპულ ლიტერატურაში 3–11 კვერცხია; ქართული ნაყარის ზომა აქ არ არის გაზომილი. დაჭერისას კუდი შეიძლება მოეწყვიტოს; შეიძლება უკბინოს კიდეც. დააკვირდით და ადგილზე დატოვეთ.

კონსერვაცია

IUCN-მა 2018 წელს ნაკლებად საფრთხის ქვეშ შეაფასა (Aghasyan და თანაავტორები) ფართო არეალის გამო; პოპულაციის ტენდენცია გლობალურად სტაბილურადაა მითითებული. შეფასება სახეობის დონისაა და ქართულ სპორადულ პოპულაციას ცალკე არ ზომავს. საქართველოს 2014 წლის წითელ ნუსხაში (დადგენილება №190) არ არის. ჩამონათვალი სამხრეთ-აღმოსავლეთში სპორადულს უწოდებს — ეს იშვიათობაა და არა წითელი ნუსხის კატეგორია. სომხეთში იგივე ქვესახეობის სევანის იზოლატი ეროვნულად კრიტიკულადაა შეფასებული; ეს სომხური სიტუაციაა და არ უნდა გადმოიტანოთ ავტომატურად საქართველოზე. Tarkhnishvili et al. 2026 აღნიშნავს, რომ COI-ით ნომინალურად ერთი სახეობის შიგნით, მათ შორის E. arguta-ში, დიდი გეოგრაფიული განსხვავებაა; ქართული ნიმუში აქ მაინც E. arguta-დ რჩება. ადგილობრივი საფრთხე შეიძლება იყოს მშრალი სტეპის გარდაქმნა. ველური ხვლიკი არ დაიჭიროთ.

კითხვები

ხშირად დასმული კითხვები

მოკლე პასუხები ფერადი ფსვენი-თან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.

დიახ. 2026 წლის ჩამონათვალში ბიოლოგიურად დადასტურებულია და სამხრეთ-აღმოსავლეთში სპორადულადაა მითითებული. დასახელებული ბარკოდი სამუხის ველიდანაა. მთელ ქვეყანაში ნუ ივარაუდებთ.

მშრალ ღია სტეპზე სამხრეთ-აღმოსავლეთში. დასახელებული ადგილია დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი — სამუხის ველი. ამ ატლასის რუკა კახეთს აჩვენებს. დასავლეთისა და კოლხეთის დასახელებული წერტილი აქ არ არის.

არა. შხამი არ აქვს. დაჭერისას შეიძლება უკბინოს; კუდი შეიძლება მოეწყვიტოს. ადგილზე დატოვეთ.

შედარებით მსხვილი ღია ადგილის ხვლიკი ღია თვალაკებიანი ან ლაქებიანი ზურგით და მოძრავი ქუთუთოთი. მარდ ფსვენი უფრო გამხდარია და ხშირად ზოლიანია. გველთავას ქუთუთო შერწყმული აქვს. ფერი საკმარისი არ არის.

სახეობის დონეზე თავ-ტანი ხშირად დაახლოებით 6–8 სმ-ია. ქართული სრული საზომი სერია ამ გვერდზე არ არის.

ორივე Eremias-ია და სამხრეთ-აღმოსავლეთში თანაარსებობს. მარდი უფრო ჩვეულებრივია, გამხდარი და გრძელკუდა; ფერადს უფრო მასიური სხეული და თვალაკებიანი ნახატი აქვს. ქვეთვალის ფირფიტა ფერადში პირს არ აღწევს — ეს ხელში ასათვლელი ნიშანია.

კვერცხისმდებია. ქართული ნაყარი აქ არ არის გაზომილი; სახეობის დონეზე ევროპულ ლიტერატურაში 3–11 კვერცხია. კვება ქართულად არ არის ცალკე შესწავლილი; სახეობის დონეზე წვრილი უხერხემლოები.

დღისით, თბილ სეზონზე ღია ადგილზე. საქართველოში სრული კალენდარი ცალკე არ არის. ამ ატლასის ქართული ფოტო სექტემბრის ბოლოსაა, დედოფლისწყაროში.

წყაროები

წყაროები

სახეობების პროფილები შედგენილია რეცენზირებული ლიტერატურისა და აღიარებული ბიომრავალფეროვნების მონაცემთა ბაზების საფუძველზე და განახლდება ახალი ტაქსონომიური და კონსერვაციის მონაცემების გამოჩენისას.