შინაარსზე გადასვლა
ReptilesReptiles
ისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — Jam Jerrup VIC 3984 — Jordan Aquilinaისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — Selwyn District — Samuel Amarisისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — St. George's Parish — Miguel A Mejias, PhD.ისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — Ontario N0E — trisha_sისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — ლანჩხუთი, გურია — Elena Shnayderისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — San Mateo — Donna Pomeroyისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — St. George's Parish — Miguel A Mejias, PhD.ისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — Camden County — Forest Botial-Jarvis
1/8

ისლანდიური მექვიშია

Calidris canutus

Jordan Aquilina · Jam Jerrup VIC 3984

მთავარი მონაცემები

2 ნახვა
ზომა
23–26 სმ, ფრთები 47–53 სმ; 100–200 გ
კვება
მოლუსკები, კიბოსნაირები; ზაფხულში მწერები
სტატუსი საქართველოში
გადამფრენი
ჰაბიტატი
არქტიკის ტუნდრა; ზღვის სანაპიროს ტალახი და ქვიშა
ოჯახი
Scolopacidae
დაცვა
მსოფლიოში NT (2024); საქართველოში NT (2021)

მიმოხილვა

ისლანდიური მექვიშია საქართველოში

ისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) არქტიკის ტუნდრაში ბუდობს და ზამთარს მსოფლიოს სანაპიროებზე ატარებს, ზოგი ფრინველი წელიწადში ორჯერ 14 000 კმ-ზე მეტს გადის. სიგრძე 23–26 სმ-ია, გაშლილი ფრთები 47–53 სმ, წონა 100–200 გ, გადაფრენის წინ კი წონას ორჯერ იმატებს. მექვიშიებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე დიდია. ადამიანისთვის საშიში არ არის. საქართველოში გადამფრენია. ჩანაწერების უმეტესობა აგვისტო-ოქტომბერზე მოდის, ყველაზე მეტი სექტემბერზე. ძირითადად შავი ზღვის სანაპიროზე ჩანს, ფოთთან, მალთაყვასთან და ჭოროხის დელტასთან, ჩვეულებრივ, ერთი-ოთხი ფრინველი. თუ შემოდგომით ზღვისპირა ქვიშაზე მსხვილ, ნაცრისფერ მექვიშიას დაინახავთ, ფრთხილად დააკვირდით: შეიძლება სწორედ ეს იყოს.

ამოცნობა

როგორ ამოვიცნოთ ისლანდიური მექვიშია

მკვრივი, მოკლეკისერა მექვიშიაა, პატარა თავით, მოკლე, მუქი ფეხებითა და სწორი, მუქი ნისკარტით, რომელიც თავზე გრძელი არ არის. ზაფხულის ბუმბულში სახე, ყელი და მკერდი დარიჩინისფერ-წითელია. ზამთარში ზემოდან თანაბრად ღია ნაცრისფერია, ქვემოდან მოთეთრო.

ისლანდიური მექვიშია (Calidris canutus) — Selwyn District — Samuel AmarisSamuel Amaris · Selwyn District · 2025
  1. ზაფხულში სახე, ყელი და მკერდი დარიჩინისფერ-წითელია, ზურგი შავ-წითელ-ნაცრისფრად აჭრელებული, მუცლის უკანა ნაწილი კი ღია. დედალი მამალს ჰგავს, მაგრამ ოდნავ ღიაა.

  2. ზამთარში ზემოდან თანაბრად ღია ნაცრისფერია, ქვემოდან მოთეთრო, მკერდსა და გვერდებზე სუსტი ნაცრისფერი ლაქებით. ახალგაზრდებს ზურგის ბუმბულზე მუქი და ღია არშიები აქვთ, რის გამოც ქერცლიანი ჩანს.

  3. ფრენისას თეთრი ზოლი ფრთაზე და ნაცრისფერი გავა და კუდი ჩანს. მოკლე, მუქი მომწვანო ფეხების გამო საკვების ძებნისას თითქოს მიწასთან დაბლა დგას. გუნდში მიფრენისას დაბალ „ნუტ“-ს გამოსცემს. ზამთრის ბუმბულში სხვა ნაცრისფერ მექვიშიებს ჰგავს, ამიტომ ზომას და მკვრივ აღნაგობას დააკვირდით.

ფერი

ნაცრისფერითეთრიწითელინარინჯისფერიშავი

ფერები პირობითადაა ნაჩვენები. მხოლოდ ფერით სახეობას ნუ განსაზღვრავთ.

გავრცელება

სად გვხვდება ისლანდიური მექვიშია საქართველოში

ბუდობს არქტიკის მაღალ ტუნდრაზე, ალასკიდან და კანადიდან გრენლანდიისა და ჩრდილოეთ რუსეთის გავლით: მშრალ, ქვიან ფერდობებზე და ტუნდრის ქედებზე, ჭაობებთან და ტბორებთან ახლოს. ბუდობის გარეთ მხოლოდ სანაპიროზე ცხოვრობს: მოქცევის ტალახიან და ქვიშიან ზედაპირზე, ქვიშის პლაჟებზე, ყურეებსა და ლაგუნებში. ზამთარს ამერიკის, დასავლეთ ევროპის, დასავლეთ და სამხრეთ აფრიკის, სამხრეთ აზიისა და ავსტრალაზიის სანაპიროებზე ატარებს. საქართველოში ჩანაწერების უმეტესობა შავი ზღვის სანაპიროდანაა: ფოთსა და მალთაყვას შორის, მდინარე სუფსის შესართავთან და პალიასტომის ტბასთან, ასევე გურიისა და აჭარის სანაპიროზე, ჭოროხის დელტასთან. ხმელეთზეც ჩანს: ქვემო ქართლის ტბებთან, ჯავახეთში, ნინოწმინდასთან, ერთეული ჩანაწერია შიდა ქართლიდან და თბილისიდან.

ისლანდიური მექვიშიის რუკა iNaturalist-ის საჯარო დაკვირვებებს აერთიანებს. რეგიონები აღებულია ჩანაწერების რეგიონული ცხრილიდან, ხოლო სტატუსი ერთმანეთისგან გამოყოფს საკმარისი ჩანაწერების მქონე რეგიონებსა და რეგიონებს, სადაც ჩანაწერები ცოტაა. ჩანაწერების რაოდენობა დაკვირვების ინტენსივობას ასახავს და პოპულაციის სიმჭიდროვედ არ უნდა განვიხილოთ. ჩანაწერები ჯერ ძალიან ცოტაა იმისთვის, რომ რომელიმე რეგიონი გავრცელების ნაწილად მოინიშნოს.

მონაცემები: Reptiles.ge + iNaturalist · მეთოდოლოგია

  • საველე ჩანაწერი
  • ფოტოჩანაწერი
  • ჩანაწერების მქონე რეგიონი

ბიოლოგია

კვება, ქცევა და კონსერვაცია

კვება

ბუდობის ადგილებში ძირითადად მწერებს, მათ მატლებსა და ობობებს ჭამს, ჩამოსვლისთანავე კი, სანამ მწერები ცოტაა, მცენარეებსა და თესლებს. ზამთარსა და გადაფრენაზე მაგარნაჭუჭიანი ცხოველებით იკვებება: ორსაგდულიანი მოლუსკებით, ლოკოკინებითა და პატარა კიბოებით. მათ მთლიანად ყლაპავს და ნაჭუჭს კუნთოვან კუჭში ამტვრევს. სველ ქვიშაში ჩამარხულ მოლუსკს ნისკარტით წყლის წნევის ცვლილებით გრძნობს. ამერიკაში, დელავერის ყურეში, გაზაფხულზე ზღვის მეჩეჩის კვერცხებით სუქდება.

ქცევა

კონსერვაცია

გალერეა

Samuel Amaris · Selwyn District
Jordan Aquilina · Jam Jerrup VIC 3984
Miguel A Mejias, PhD. · St. George's Parish
trisha_s · Ontario N0E

დაკავშირებული გიდები

გააგრძელეთ თემატური გვერდებით

კითხვები

ხშირად დასმული კითხვები

მოკლე პასუხები ისლანდიური მექვიშიასთან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.

დიახ, გადამფრენად. ყველაზე ხშირად შემოდგომით, აგვისტო-ოქტომბერში ჩანს, განსაკუთრებით სექტემბერში. ჩვეულებრივ, ერთი-ოთხი ფრინველი ერთად. საქართველოში არ ბუდობს: მისი საბუდარი ადგილები არქტიკის ტუნდრაზეა.

ყველაზე ხშირად შავი ზღვის სანაპიროზე: ფოთსა და მალთაყვას შორის, სუფსის შესართავთან, პალიასტომის ტბასთან და ჭოროხის დელტასთან. ხმელეთზე ზოგჯერ ქვემო ქართლის ტბებთან და ჯავახეთში, ნინოწმინდასთან ჩანს.

მკვრივი, მოკლეფეხა მექვიშიაა სწორი, მუქი ნისკარტით. ზაფხულში სახე და მკერდი დარიჩინისფერ-წითელი აქვს, ზამთარში კი მთლიანად ღია ნაცრისფერია. ფრენისას ფრთაზე თეთრი ზოლი და ნაცრისფერი გავა უჩანს.

სიგრძე 23–26 სმ-ია, გაშლილი ფრთები 47–53 სმ, წონა 100–200 გ. Calidris გვარის მექვიშიებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე დიდია. გადაფრენის წინ წონას ორჯერ იმატებს.

ზღვის სანაპიროზე ორსაგდულიან მოლუსკებს, ლოკოკინებსა და პატარა კიბოებს, რომლებსაც მთლიანად ყლაპავს და კუჭში ამტვრევს. ტუნდრაზე, ბუდობისას, მწერებით და ობობებით იკვებება.

წყაროები

რას ეყრდნობა პროფილი

10 წყარო

სახეობების პროფილები შედგენილია რეცენზირებული ლიტერატურისა და აღიარებული ბიომრავალფეროვნების მონაცემთა ბაზების საფუძველზე და განახლდება ახალი ტაქსონომიური და კონსერვაციის მონაცემების გამოჩენისას.