შინაარსზე გადასვლა
ლიბანური ხვლიკი (Phoenicolacerta laevis) — ანაკლია, სამეგრელო-ზემო სვანეთი — Kseniia Marianna Prondzynska

ლიბანური ხვლიკი

Phoenicolacerta laevis

ანაკლია — შემოტანილი პოპულაციაუვნებელი

სწრაფი მიმოხილვა

მთავარი მონაცემები ერთი შეხედვით

დადასტურებული ადგილი

ანაკლიის ციხის მიდამოები

სტატუსი საქართველოში

უნებლიედ შემოტანილი

სიგრძე

დაახლოებით 6–7 სმ SVL

ოჯახი

Lacertidae

მიმოხილვა

ლიბანური ხვლიკი საქართველოში

ლიბანური ხვლიკი (Phoenicolacerta laevis) საქართველოში მხოლოდ ანაკლიის ციხისა და მის მიმდებარე მდელოს მიდამოებიდანაა დადასტურებული; ეს არის სავარაუდოდ უნებლიედ შემოტანილი, ადამიანისთვის უვნებელი ლაცერტიდი. 2026 წლის ქართულ ჩამონათვალში სახეობა ბიოლოგიურად ვალიდურადაა მიჩნეული და საქართველოში შემოტანილადაა მითითებული. 2017 წლის კვლევამ ანაკლიის პოპულაცია გენეტიკურად სამხრეთ თურქეთის პოპულაციებთან დააკავშირა, ამიტომ ამ სახეობის აღმოჩენა საქართველოს სხვა ადგილებში დამოწმებულ ფაქტად არ უნდა ჩაითვალოს მტკიცებულების გარეშე.

ბოლო განახლება

გალერეა

ფოტო: Kseniia Marianna Prondzynska

ანაკლია, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტირუკაზე ნახვა ·

საქართველოს ველში

ფოტო: Kseniia Marianna Prondzynska · iNaturalist

ანაკლია, სამეგრელო-ზემო სვანეთირუკაზე ნახვა ·

საქართველოს ველში

ფოტო: Siegfried Troidl · iNaturalist

ალანია, ანტალია, თურქეთირუკაზე ნახვა ·

ფოტო: Kseniia Marianna Prondzynska

ანაკლია, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტირუკაზე ნახვა ·

საქართველოს ველში

ფოტო: Kseniia Marianna Prondzynska

ანაკლია, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტირუკაზე ნახვა ·

საქართველოს ველში

გავრცელება

სად გვხვდება ლიბანური ხვლიკი საქართველოში

გამოკვეთილი რეგიონები აჩვენებს, სად არის ეს სახეობა დაფიქსირებული.

ამოცნობა

როგორ ამოვიცნოთ ლიბანური ხვლიკი

საქართველოში ლიბანური ხვლიკის ამოცნობისას ყველაზე მნიშვნელოვანი ნიშნებია ადგილი, ქცევა და ლაცერტიდისთვის დამახასიათებელი სხეულის ფორმა. ფერი მარტო სანდო ნიშანი არ არის, რადგან ადგილობრივი Lacerta და Darevskia სახეობებიც მსგავსად გამოიყურებიან.

  1. საქართველოში დადასტურებულია მხოლოდ ანაკლიის ციხის მიდამოებიდან. სხვა რეგიონში გადაღებული მსგავსი ხვლიკი ავტომატურად ამ სახეობად არ უნდა ჩაითვალოს.

  2. პატარა, სწრაფი ლაცერტიდია გრძელი კუდით, კარგად განვითარებული კიდურებით და დღისით აქტიური ქცევით. ეს აშკარად განასხვავებს მას უფეხო ხვლიკებისგან, მაგრამ არა ყველა ადგილობრივი ლაცერტისგან.

  3. ანაკლიაში განსაკუთრებით ხშირად ჩანს ძველ ქვის კედლებზე და მათთან მდებარე ბალახიან ადგილებში. 2017 წლის კვლევაში აღნიშნულია, რომ იმავე არეალში დაფიქსირებული სხვა ქვეწარმავლებისთვის ქვის კედლები მთავარი ჰაბიტატი არ იყო.

  4. საქართველოში შეიძლება აგერიოთ კოლხური მდელოს ხვლიკში, მარდ ხვლიკში ან სხვა Darevskia-ში. ამ სახეობებისთვის ადგილმდებარეობა, ჰაბიტატი და ხარისხიანი ფოტოები ხშირად უფრო საიმედოა, ვიდრე მხოლოდ ზურგის ფერი.

  5. ადამიანისთვის უშხამოა და სამედიცინო რისკს არ წარმოადგენს. გარეულ ხვლიკებთან კონტაქტისას უმჯობესია არ დავიჭიროთ ისინი; გადაიღეთ ფოტო და მიუთითეთ ზუსტი ადგილი.

ქვიზი

შემდეგ: რომელი ხვლიკია?

ლიბანური ხვლიკი საქართველოს ხვლიკების ქვიზში შედის. ათი საველე ფოტო, ოთხი სახელი — თვალის ვარჯიში, არა საველე ამოცნობა.

ქვიზის დაწყება

ბიოლოგია

ჰაბიტატი, კვება, ქცევა და კონსერვაცია

ჰაბიტატი და გავრცელება

საქართველოში დადასტურებული ჰაბიტატი ძალიან კონკრეტულია: ანაკლიის ციხის ძველი ქვის კედლები და მათთან მდებარე ბალახიანი მონაკვეთი მაყვლის ბუჩქებით, ენგურის შესართავთან და შავი ზღვის სანაპიროსთან. 2017 წლის ავტორები აღწერენ დაახლოებით ერთ ჰექტარიან ადგილს, სადაც ხვლიკები კედლებზე და ახლომდებარე მდელოზე მოძრაობდნენ. ეს მონაცემი არ ნიშნავს, რომ სახეობა მთელ დასავლეთ საქართველოში ან ყველა ზღვისპირა ჰაბიტატში გვხვდება.

კვება

ანაკლიის პოპულაციის კვება გამოქვეყნებულ წყაროებში დეტალურად არ არის აღწერილი. ლაცერტიდი ხვლიკები, მათ შორის Phoenicolacerta, ჩვეულებრივ წვრილ უხერხემლოებს ჭამენ, მაგრამ საქართველოს კონკრეტული პოპულაციის დიეტა დასაზუსტებელია.

ქცევა

ეს დღისით აქტიური, სწრაფი ლაცერტიდია. ანაკლიაში 2017 წლის 6 მაისს, შუადღისას, ერთსაათიანი დაკვირვებისას ავტორებმა ასზე მეტი ზრდასრული და ახალგაზრდა ხვლიკი ნახეს, რაც ადგილზე ჩამოყალიბებულ, მაგრამ სივრცულად შეზღუდულ პოპულაციაზე მიუთითებს. საქართველოსთვის სრული სეზონური აქტიურობა გამოქვეყნებული არ არის; თურქეთის დაბლობ პოპულაციებში აქტიურობა მარტიდან სექტემბრამდეა აღწერილი.

კონსერვაცია

სახეობა გლობალურად ფართო აღმოსავლეთხმელთაშუაზღვის არეალში გვხვდება და The Reptile Database-ში IUCN-ის გლობალური კატეგორია Least Concern-ადაა ნაჩვენები. საქართველოში კი ის ადგილობრივი ფაუნის წევრად არ განიხილება და მხოლოდ ერთი მცირე, სავარაუდოდ ისტორიული ან თანამედროვე ადამიანის გზით შემოტანილი პოპულაციითაა ცნობილი. ანაკლიის ციხის კედლებისა და მიმდებარე მცენარეულობის შეცვლამ შეიძლება ეს იზოლირებული პოპულაცია დააზიანოს; საქართველოს ეროვნული დაცვის სტატუსი ამ გვერდზე დადასტურებული არ არის.

კითხვები

ხშირად დასმული კითხვები

მოკლე პასუხები ლიბანური ხვლიკთან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.

დიახ, მაგრამ დადასტურებულია მხოლოდ ანაკლიის მიდამოებიდან. 2026 წლის ქართულ ჩამონათვალში ის უნებლიედ შემოტანილ სახეობადაა მითითებული.

გამოქვეყნებული ქართული ჩანაწერი ანაკლიის ციხის მიმდებარე ტერიტორიას, ენგურის შესართავის ახლოს, სამეგრელო-ზემო სვანეთში ეხება.

არა. გენეტიკური მონაცემები ანაკლიის პოპულაციას სამხრეთ თურქეთის პოპულაციებთან აკავშირებს და ავტორები მას სავარაუდოდ ადამიანის გზით შემოტანილად განიხილავენ.

არა. ლიბანური ხვლიკი უშხამოა და ადამიანისთვის საშიში არ არის. მიუხედავად ამისა, გარეული ხვლიკების დაჭერა საჭირო არ არის.

საქართველოში მთავარი მინიშნებაა ადგილი: ანაკლიის ციხის მიდამოები. ეს არის პატარა, სწრაფი, დღისით აქტიური ლაცერტიდი; მხოლოდ ფერი საკმარისი საიდენტიფიკაციო ნიშანი არ არის.

თურქეთის დაბლობ პოპულაციებში ზრდასრულების სხეულის სიგრძე დინგიდან კლოაკამდე დაახლოებით 6–7 სმ-ია. საქართველოს პოპულაციის სრული ზომითი მონაცემები ამ გვერდზე დადასტურებული არ არის.

საქართველოსთვის სრული სეზონური აქტიურობა გამოქვეყნებული არ არის. ანაკლიაში აქტიური ზრდასრულები და ახალგაზრდები 6 მაისს, შუადღისას, დაფიქსირდა.

2017 წლის ავტორები აღნიშნავენ, რომ ანაკლიის ციხის კედლებისა და მიმდებარე მცენარეულობის შეცვლამ შეიძლება მცირე, იზოლირებული პოპულაცია დააზიანოს.

წყაროები

წყაროები

სახეობების პროფილები შედგენილია რეცენზირებული ლიტერატურისა და აღიარებული ბიომრავალფეროვნების მონაცემთა ბაზების საფუძველზე და განახლდება ახალი ტაქსონომიური და კონსერვაციის მონაცემების გამოჩენისას.