შინაარსზე გადასვლა
გველხოკერა (Pseudopus apodus) — აღმოსავლეთი საქართველო

გველხოკერა

Pseudopus apodus

დიდი უფეხო ხვლიკი აღმოსავლეთ საქართველოში. ხშირად გველად თვლიან, თუმცა უშხამოა და ადამიანისთვის უვნებელია.

აღმოსავლეთი საქართველოადამიანისთვის რისკიუვნებელი

სწრაფი მიმოხილვა

მთავარი მონაცემები ერთი შეხედვით

ჰაბიტატი

აღმოსავლეთი — ღია ადგილები

სიგრძე

დაახლ. 1–1.35 მ

შხამი

არა — უვნებელი

კონსერვაცია

ნაკლ. საფრთხე (LC)

ოჯახი

Anguidae

მიმოხილვა

რა არის გველხოკერა

გველხოკერა (Pseudopus apodus) დიდი უფეხო ხვლიკია — არა გველი. ფეხები არ აქვს, ამიტომ ხშირად აშინებთ, მაგრამ შხამი არ აქვს და ადამიანს საფრთხეს არ უქმნის. საქართველოში გვხვდება აღმოსავლეთში: კახეთში, ქართლში, მცხეთა–მთიანეთსა და თბილისის გარშემო. დასავლეთში, ჩამონათვალის მიხედვით, არ არის. სიგრძით დაახლოებით ერთ მეტრს აღწევს, ზოგჯერ ცოტა მეტსაც.

ბოლო განახლება

გალერეა

ფოტო: ზაქრო სონგულაშვილი

ფოტო: შოთა ზანდუკელი

გავრცელება

სად გვხვდება გველხოკერა საქართველოში

გამოკვეთილი რეგიონები აჩვენებს, სად არის ეს სახეობა დაფიქსირებული.

ამოცნობა

როგორ ამოვიცნოთ გველხოკერა

გველხოკერა გველი არ არის. გაარჩიე ქუთუთოებით, ყურის ხვრელებითა და გვერდითი ნაოჭით.

  1. აქვს ქუთუთოები — გველს ქუთუთოები არ აქვს.

  2. თავის გვერდზე ჩანს ყურის ხვრელები.

  3. გვერდზე კანის ღრმა ნაოჭი გადის სხეულის გასწვრივ.

  4. ზოგჯერ კუდთან პატარა კიდურის კვალი ჩანს.

  5. სხეული სქელია; ფერი ხშირად მოყავისფრო ან მოყვითალო, მუცელი კი უფრო ღია.

  6. სიგრძე დაახლოებით 1–1.35 მეტრია.

ქვიზი

შემდეგ: რომელი ხვლიკია?

გველხოკერა საქართველოს ხვლიკების ქვიზში შედის. ათი საველე ფოტო, ოთხი სახელი — თვალის ვარჯიში, არა საველე ამოცნობა.

ქვიზის დაწყება

ბიოლოგია

ჰაბიტატი, კვება, ქცევა და კონსერვაცია

ჰაბიტატი და გავრცელება

უყვარს ღია ადგილები: ველები, მეჩხერი ტყე, ბუჩქნარი, კლდოვანი ფერდობები და მდინარის ხეობები. ხშირად ჩანს ბაღში ან სოფლის ეზოსთან. რუკაზე ნაჩვენებია კახეთი, ქვემო და შიდა ქართლი, მცხეთა–მთიანეთი და თბილისი. დასავლეთ საქართველო რუკაზე არ არის — იქ დადასტურებული ჩანაწერი ამ ატლასში არ გვაქვს.

კვება

ძირითადად ლოკოკინებსა და შლაკებს ჭამს. იჭერს მწერებსაც. ზოგჯერ პატარა ხვლიკს ან სხვა წვრილ ცხოველსაც. ძლიერი ყბები ლოკოკინის ნაჭუჭს ადვილად არღვევს. წვიმიან ან ნოტიო ამინდში უფრო ხშირად ჩანს.

ქცევა

დღისით მოძრაობს. გველისგან ასე გაარჩევ: აქვს ქუთუთოები, ყურის ხვრელები და გვერდზე კანის ღრმა ნაოჭი. ზოგჯერ კუდთან პატარა კიდურის კვალი ჩანს. თუ შეშინდება, შეიძლება ისინოს ან უკბინოს — ეს თავდაცვაა, შხამი არა. კუდი შეიძლება მოიჭრას, თუმცა ეს მასზე იშვიათია. კვერცხებს დებს. გარეულ ცხოველს ხელით ნუ შეეხები.

კონსერვაცია

მსოფლიოში ნაკლებად საფრთხის ქვეშაა. საქართველოს წითელ ნუსხაში არ არის. მთავარი პრობლემაა ჰაბიტატის გაქრობა და ის, რომ ხალხი გველად თვლის და კლავს. სინამდვილეში სასარგებლოა — ამცირებს მავნე მწერებსა და შლაკებს.

კითხვები

ხშირად დასმული კითხვები

მოკლე პასუხები გველხოკერა-თან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.

ხვლიკია. გველისგან განსხვავებით აქვს ქუთუთოები, ყურის ხვრელები და გვერდზე კანის ნაოჭი.

არა. შხამი არ აქვს. თუ შეშინდება, შეიძლება უკბინოს — უბრალოდ დატოვე ადგილზე და ნუ დაიჭერ. სასარგებლოა: ჭამს მავნე მწერებსა და შლაკებს.

აღმოსავლეთში — კახეთში, ქართლში, მცხეთა–მთიანეთსა და თბილისის გარშემო. დასავლეთში დადასტურებული ჩანაწერი ამ ატლასში არ გვაქვს.

დაახლოებით ერთი მეტრი, ზოგჯერ 1.35 მეტრამდე.

კუდი შეიძლება მოიჭრას და ნაწილებად დაიშალოს — ძველად ამიტომ ფიქრობდნენ, თითქოს შუშივით იშლება. კუდი ნელა იზრდება და ხშირად უფრო მოკლე რჩება.

კვერცხებს დებს.

ბოხმეჭა უფრო პატარა და გლუვია. გველხოკერა დიდია, აქვს გამოკვეთილი გვერდითი ნაოჭი და ხშირად ყვითელი მუცელი. ორივე უშხამოა და არც ერთი გველი არ არის.

უყურე და დატოვე იქ, სადაცაა. ნუ დაიჭერ და ნუ მოკლავ — გველი არ არის. თუ გველზე გეპარება ეჭვი და დარწმუნებული არ ხარ, მანძილი დაიჭირე; საჭიროებისას დარეკე 112.

წყაროები

წყაროები

სახეობების პროფილები შედგენილია რეცენზირებული ლიტერატურისა და აღიარებული ბიომრავალფეროვნების მონაცემთა ბაზების საფუძველზე და განახლდება ახალი ტაქსონომიური და კონსერვაციის მონაცემების გამოჩენისას.