შინაარსზე გადასვლა
ReptilesReptiles
მაჩვი (Meles canescens) — ბაფრა — Ömer Selim Kayaმაჩვი (Meles canescens) — ბაფრა — Ömer Selim Kayaმაჩვი (Meles canescens) — იალოვა — Mehmetმაჩვი (Meles canescens) — ვაიოც ძორი — Kjetil Kjernsmo
1/4

მაჩვი

Meles canescens

Ömer Selim Kaya · ბაფრა

მთავარი მონაცემები ერთი შეხედვით

ზომა
~70–85 სმ
კვება
ყოვლისმჭამელი
სტატუსი საქართველოში
მუდმივი
ჰაბიტატი
ტყე / პირი / ბუჩქნარი
ოჯახი
Mustelidae
კონსერვაცია
LC / NE

მიმოხილვა

მაჩვი საქართველოში

მაჩვი (Meles canescens) კვერნისებრთა ოჯახის ძუძუმწოვარია. საქართველოში მას უბრალოდ მაჩვის სახელით იცნობენ, თუმცა ზოგ წყაროში კვლავ ევროპულ მაჩვად (Meles meles) არის მოხსენიებული. თანამედროვე ტაქსონომიის მიხედვით, საქართველოსა და სამხრეთ კავკასიაში გავრცელებული მაჩვი ცალკე სახეობად — Meles canescens — განიხილება. მაჩვი შხამიანი არ არის. ადამიანისთვის საფრთხე ძირითადად მაშინ შეიძლება წარმოიშვას, თუ ცხოველს დაიჭერენ ან კუთხეში მოაქცევენ — ასეთ დროს მან შესაძლოა გიკბინოს. საქართველოს 2014 წლის წითელ ნუსხაში მაჩვი შეტანილი არ არის. Meles canescens IUCN-ის მიერ ცალკე სახეობად ჯერ შეფასებული არ არის.

ამოცნობა

როგორ ამოვიცნოთ მაჩვი

მასიური, მოკლეფეხა ცხოველი შავ-თეთრი ზოლებიანი თავით, ჭრელი ნაცრისფერი ზურგით და მოკლე კუდით. საქართველოში მუდმივია.

მაჩვი (Meles canescens) — იალოვა — MehmetMehmet · იალოვა · 2023
  1. სხეული დაბალი და განიერია, ფეხები — მოკლე, თავი კი სოლისებრი. ყურები პატარაა და თეთრი წვერები აქვს. კავკასიური მაჩვი (Meles canescens) ევროპულ მაჩვზე (Meles meles) ოდნავ პატარაა. ახლო რეგიონებში, მათ შორის ანატოლიაში, აღწერილი ნიმუშების თავ-ტანის სიგრძე დაახლოებით 73–84 სმ-ია, წონა კი დაახლოებით 5–9 კგ. ეს რეგიონული მონაცემებია და საქართველოს პოპულაციის ცალკე გაზომვებს არ წარმოადგენს. ევროპული მაჩვი, განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ევროპაში, შემოდგომაზე ხშირად უფრო დიდ წონას აღწევს, ამიტომ მისი მონაცემების პირდაპირ გადატანა საქართველოში გავრცელებულ კავკასიურ მაჩვზე არასწორი იქნება.

  2. თავზე კარგად ჩანს თეთრი ზოლი, რომელიც დინგიდან შუბლისკენ გრძელდება. მის ორივე მხარეს შავი ზოლებია, რომლებიც თვალებსა და ყურებზე გადის. ზურგი და გვერდები ჭრელ-ნაცრისფერია, ფეხები და ხშირად მუცელიც უფრო მუქი. სამხრეთ კავკასიაში გავრცელებულ მაჩვს ზურგი ხშირად უფრო მუქი და მოყავისფრო-ნაცრისფერი აქვს, ვიდრე ჩრდილოეთ ევროპაში გავრცელებულ ევროპულ მაჩვს. ველში მაჩვის ამოცნობა ყველაზე მარტივად სახეზე არსებული დამახასიათებელი შავ-თეთრი „ნიღბით“ შეიძლება. თუმცა მხოლოდ გარეგნობის მიხედვით Meles canescens-ისა და Meles meles-ის ერთმანეთისგან საიმედოდ გარჩევა რთულია.

  3. დედოფალა მაჩვზე გაცილებით პატარა და წაგრძელებულია და სახეზე დამახასიათებელი შავ-თეთრი ნიღაბი არ აქვს. ქვის კვერნა და ტყის კვერნა უფრო წვრილი აგებულების არიან, გრძელი და ბუსუსიანი კუდი აქვთ და ხეებზე გადაადგილებაც მათთვის უფრო დამახასიათებელია. მათი ცალკე გვერდები ამ ატლასში ჯერ არ არის დამატებული. მელა სხეულის აგებულებით აშკარად ძაღლისებრია — აქვს წვრილი დინგი, შედარებით გრძელი ფეხები და გრძელი, ბუსუსიანი კუდი. თაფლის მაჩვი (Mellivora capensis) საქართველოს ფაუნისთვის დამახასიათებელ სახეობად არ ითვლება.

  4. მაჩვი შხამიანი არ არის, თუმცა გარეულ ცხოველს ხელში აყვანა არ უნდა სცადოთ. თუ ტყის პირას ან გზაზე შავ-თეთრი სახის ნიშნებით, მოკლე ფეხებითა და ნაცრისფერი სხეულით ცხოველს ხედავთ, უფრო სავარაუდოა, რომ მაჩვია და არა კვერნა.

რომელ სახეობებს ჰგავს

გავრცელება

სად გვხვდება მაჩვი საქართველოში

საქართველოში მაჩვი გვხვდება ტყეებში, ტყის პირებზე, ბუჩქნარებში, სასოფლო ლანდშაფტებსა და მთისწინეთში — განსაკუთრებით იქ, სადაც სოროს გასათხრელად შესაფერისი ნიადაგია. საქართველოს ეროვნული მუზეუმისა და National Geographic Georgia-ს რუკის მიხედვით, სახეობა მრავალ განსხვავებულ ჰაბიტატში გვხვდება და ქვეყნის თითქმის მთელ ტერიტორიაზეა გავრცელებული. ალპურ სარტყელში ის იშვიათია. იმავე წყაროში გავრცელების ზედა ზღვარი ზღვის დონიდან დაახლოებით 2,700 მეტრამდეა მითითებული, თუმცა ეს კონკრეტული რუკის მონაცემია და არა საქართველოს პოპულაციაზე ჩატარებული ცალკე სიმაღლითი კვლევის შედეგი. დადასტურებული ჩანაწერები ცნობილია ვაშლოვანიდან, ლაგოდეხიდან, ბაწარიდან, კინტრიშიდან, აჯამეთის აღკვეთილიდან და სათაფლიიდან. სახეობა ასევე მოხსენიებულია სამონადირეო მეურნეობა „იორის ჭალების“ მართვის გეგმაში. მიუხედავად იმისა, რომ მაჩვი საქართველოში ფართოდ არის გავრცელებული, ეს არ ნიშნავს, რომ ყველგან ერთნაირი სიმჭიდროვით გვხვდება. მისი სიხშირე ადგილობრივი გარემოსა და ჰაბიტატის პირობებზეა დამოკიდებული.მეტის წაკითხვა

საქართველოში მაჩვი გვხვდება ტყეებში, ტყის პირებზე, ბუჩქნარებში, სასოფლო ლანდშაფტებსა და მთისწინეთში — განსაკუთრებით იქ, სადაც სოროს გასათხრელად შესაფერისი ნიადაგია. საქართველოს ეროვნული მუზეუმისა და National Geographic Georgia-ს რუკის მიხედვით, სახეობა მრავალ განსხვავებულ ჰაბიტატში გვხვდება და ქვეყნის თითქმის მთელ ტერიტორიაზეა გავრცელებული. ალპურ სარტყელში ის იშვიათია. იმავე წყაროში გავრცელების ზედა ზღვარი ზღვის დონიდან დაახლოებით 2,700 მეტრამდეა მითითებული, თუმცა ეს კონკრეტული რუკის მონაცემია და არა საქართველოს პოპულაციაზე ჩატარებული ცალკე სიმაღლითი კვლევის შედეგი. დადასტურებული ჩანაწერები ცნობილია ვაშლოვანიდან, ლაგოდეხიდან, ბაწარიდან, კინტრიშიდან, აჯამეთის აღკვეთილიდან და სათაფლიიდან. სახეობა ასევე მოხსენიებულია სამონადირეო მეურნეობა „იორის ჭალების“ მართვის გეგმაში. მიუხედავად იმისა, რომ მაჩვი საქართველოში ფართოდ არის გავრცელებული, ეს არ ნიშნავს, რომ ყველგან ერთნაირი სიმჭიდროვით გვხვდება. მისი სიხშირე ადგილობრივი გარემოსა და ჰაბიტატის პირობებზეა დამოკიდებული.

ბიოლოგია

კვება, ქცევა და კონსერვაცია

მაჩვი ყოვლისმჭამელია და საკვებს გარემოს მიხედვით ირჩევს. მისი რაციონი შეიძლება მოიცავდეს მიწის ჭიებს, მწერებს, ხილს, პატარა ხერხემლიანებსა და სასოფლო კულტურებს. ევროპის სხვადასხვა ნაწილში საკვების შემადგენლობა მნიშვნელოვნად იცვლება. უფრო ნოტიო რეგიონებში ხშირად დიდი მნიშვნელობა აქვს მიწის ჭიებს, ხოლო მშრალ და ხმელთაშუაზღვისპირეთის ტიპის გარემოში — მწერებს, ხილსა და სხვა ხელმისაწვდომ საკვებს. დასავლეთ ანატოლიის კვლევებშიც აღწერილია ხილი, მწერები და მიწის ჭიები. საქართველოსთვის ცალკე კვების კვლევა ამ გვერდზე არ გვაქვს, ამიტომ კონკრეტული საკვების წილების მითითება არასწორი იქნებოდა. სავარაუდოდ, აქაც მაჩვი ოპორტუნისტულად იკვებება და რაციონს ადგილობრივი გარემოსა და სეზონის მიხედვით ცვლის.

გალერეა

4 ფოტო · 4 ავტორიყველა ფოტოს ნახვა
Sarah Murray · ვაშლოვანი
Ömer Selim Kaya · ბაფრა
Mehmet · იალოვა
Kjetil Kjernsmo · ვაიოც ძორი

კითხვები

ხშირად დასმული კითხვები

მოკლე პასუხები მაჩვთან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.

კი. მაჩვი საქართველოში გავრცელებულია და ქვეყნის ძუძუმწოვრების ფაუნის ნაწილია. ძველ წყაროებსა და საერთაშორისო შეფასებებში ქართული პოპულაცია ხშირად Meles meles-ის სახელით გვხვდება, ხოლო თანამედროვე ტაქსონომიაში მას Meles canescens-ს მიაკუთვნებენ.

ძველ წყაროებში საქართველოს მაჩვი ხშირად Meles meles-ის სახელით გვხვდება, რადგან სამხრეთ კავკასიის, ანატოლიისა და ახლო აღმოსავლეთის პოპულაციები ადრე ამავე სახეობაში ერთიანდებოდა. თანამედროვე ტაქსონომიაში ეს პოპულაციები ცალკე სახეობად — Meles canescens-ად — განიხილება. ამიტომ ახალ წყაროებში საქართველოს მაჩვი უფრო ხშირად სწორედ ამ სახელით არის მითითებული, მაშინ როცა ზოგ ოფიციალურ ქართულ დოკუმენტში ჯერ კიდევ ძველი სახელწოდება, Meles meles, გამოიყენება. ველში ეს განსხვავება მარტივად შესამჩნევი არ არის — ორივესთვის დამახასიათებელია მაჩვის ტიპური შავ-თეთრი სახის შეფერილობა.

მაჩვი საქართველოში შეიძლება შეგხვდეთ ტყეში, ტყის პირას, ბუჩქნარში და სასოფლო ლანდშაფტებში, განსაკუთრებით იქ, სადაც სოროს გასათხრელად შესაფერისი ნიადაგია. დადასტურებული ჩანაწერები ცნობილია ვაშლოვანიდან, ლაგოდეხიდან, ბაწარიდან, კინტრიშიდან, აჯამეთიდან, სათაფლიიდან და „იორის ჭალებიდან“. ეს ჩამონათვალი სრულ გავრცელებას არ ასახავს — მაჩვი საქართველოში უფრო ფართოდ არის გავრცელებული.

მაჩვს ადვილად ამოიცნობთ სახეზე არსებული შავ-თეთრი ზოლებით, მასიური და მოკლეფეხა სხეულით, ჭრელ-ნაცრისფერი ზურგითა და მოკლე კუდით. დედოფალა ბევრად პატარა და წაგრძელებულია და სახეზე ასეთი ნიღაბი არ აქვს. კვერნა კი უფრო წვრილი აგებულებისაა და გრძელი, ბუსუსიანი კუდი აქვს.

კავკასიური მაჩვი ევროპულ მაჩვზე ოდნავ პატარაა. ანატოლიაში აღწერილი ნიმუშების თავ-ტანის სიგრძე დაახლოებით 73–84 სმ-ია. საქართველოს პოპულაციისთვის ცალკე გაზომვების სრული სერია ამ გვერდზე არ გვაქვს, ამიტომ ეს მონაცემები რეგიონულ საორიენტაციო მაჩვენებლად უნდა მივიჩნიოთ.

წყაროები

რას ეყრდნობა პროფილი

16 წყარო

სახეობების პროფილები შედგენილია რეცენზირებული ლიტერატურისა და აღიარებული ბიომრავალფეროვნების მონაცემთა ბაზების საფუძველზე და განახლდება ახალი ტაქსონომიური და კონსერვაციის მონაცემების გამოჩენისას.