მაქცია

ამ სახეობის სიგრძე დაახლოებით 16–18 სმ-ია. ფრთის სიგრძეა 80–95 მმ, კუდის — 60–75 მმ, ნისკარტის — 15–16 მმ. წონა 30–45 გ-ია. ფრთების შლილი ხშირად დაახლოებით 25–30 სმ-ია. ნისკარტი მოკლე და წაწვეტებულია; კოდალას ნისკარტივით სატეხს არ ჰგავს. კუდი მომრგვალებული და შედარებით რბილია, ხისტ საყრდენად არ გამოდგება. ზურგი მონაცრისფრო-ყავისფერია, ხის ქერქივით ლაქებიანი და ზოლიანი. კეფიდან ზურგს უფრო მუქი ზოლი მიუყვება. ყელი ჟანგისფერია, წვრილი ზოლებით; სხეულის ქვედა მხარე ღია ფერისაა და პატარა ისრის ფორმის ნიშნები აქვს. ფეხები და ნისკარტი ყავისფერია. ბუნებაში მამლისა და დედლის გარჩევა გარეგნობით ძნელია. მამალი მხოლოდ ოდნავ დიდია.

ახალგაზრდა ზრდასრულს ჰგავს, მაგრამ შეფერილობა ოდნავ ნაკლებად მკვეთრი აქვს. ფრენისას ხან მაღლა იწევს, ხან დაბლა ეშვება. ხშირად მიწაზე იკვებება. ხის ტანსაც შეიძლება მიეკრას, მაგრამ მასზე ჭრელი კოდალასავით არ ადის. მისი ხმა ცხვირიდან გამოსულს ჰგავს: რამდენიმე ბგერა ზედიზედ ისმის და შორსაც აღწევს.

მწვანე კოდალა გაცილებით დიდია, მწვანე ზურგი და წითელი თხემი აქვს. დიდი ჭრელი კოდალა შავ-თეთრია, წითელი ნიშნებით. მაქცია მათგან განსხვავებით ქერქისფერ-მურაა და საკვებს ხშირად მიწაზე ეძებს.

შორიდან, თვალის მოკვრისას მაქცია შეიძლება ჩვეულებრივი ღაჟოს მდედრში აგერიოთ. ღაჟოს მდედრს ზედა მხარე შედარებით სადა აქვს და უფრო ღია ადგილას ჯდება; მაქციას კი ხის ქერქის მსგავსი წვრილი ნახატი და კეფიდან ზურგზე გადასული მუქი ზოლი აქვს.