შინაარსზე გადასვლა
ReptilesReptiles
გველები3 წთ კითხვა

შავი ეირენისი: მელანისტი გველი პირველად ანატოლიის ხმელეთზე

თურქმა ჰერპეტოლოგებმა ანტალიის პროვინციიდან მთლიანად შავი წყნარი ეირენისი აღწერეს. აქამდე ამ ჩვეულებრივ ღია ფერის გველის შავი ინდივიდები მხოლოდ კუნძულებიდან იყო ცნობილი.

მელანისტი წყნარი ეირენისი, ნაპოვნი ჩაღმანსა და დემრეს შორის, ანტალიის პროვინციაში, 2024 წლის 9 მაისს. Caucasiana, CC BY 4.0.
მელანისტი წყნარი ეირენისი, ნაპოვნი ჩაღმანსა და დემრეს შორის, ანტალიის პროვინციაში, 2024 წლის 9 მაისს. Caucasiana, CC BY 4.0. ფოტო: Korkmaz et al. 2026 · doi.org · Çağman–Demre, Antalya

მოკლედ

გამოქვეყნდა
16 ოქტომბერი 2026
თემა
გველები
ამ სტატიაში · 4 თავი
  1. 01რა იპოვეს?
  2. 02რატომაა ეს მნიშვნელოვანი?
  3. 03რატომ შავი?
  4. 04რა კავშირი აქვს საქართველოსთან?

2024 წლის 9 მაისს ჰერპეტოლოგებმა თურქეთის სამხრეთ-დასავლეთში, ანტალიის პროვინციაში, ჩაღმანსა და დემრეს შორის მთლიანად შავი წყნარი ეირენისი (Eirenis modestus) იპოვეს. Caucasiana-ში 2026 წლის 16 სექტემბერს გამოქვეყნებულ სტატიაში კორკმაზი და თანაავტორები მას ამ სახეობაში მელანიზმის პირველ ჩანაწერს უწოდებენ ანატოლიის ხმელეთზე. მანამდე ყველა შავი ინდივიდი კუნძულებიდან იყო. ეს სახეობა აღმოსავლეთ და ცენტრალურ საქართველოშიც ბინადრობს.

რა იპოვეს?

გველი ჩაღმანსა და დემრეს შორის, ანტალიის პროვინციაში, საველე სამუშაოებისას, დაახლოებით 17:30-ზე ქვის ქვეშ იპოვეს. მისი ზურგი თავიდან კუდის წვერამდე შავი იყო. ეს შედარებით ახალგაზრდა ინდივიდი იყო და კისერზე მონაცრისფრო-თეთრი ქერცლები ჰქონდა მიმოფანტული. მუცელი მონაცრისფრო-თეთრი იყო და კუდისკენ მუქდებოდა.

სხეულის სიგრძე დრუნჩიდან კლოაკამდე 155 მმ იყო, კუდისა — 47,3 მმ. ქერცლების რაოდენობამ და თავზე მუქი „ქუდისა“ და საყელოს ნახატმა სახეობა დაადასტურა: ეს წყნარი ეირენისია (Eirenis modestus) და არა სამხრეთ ანატოლიის სხვა პატარა Eirenis. იმავე ადგილას ამ სახეობის სხვა ინდივიდი ვერ იპოვეს, ამიტომ სტატია ერთ გველს ეყრდნობა. ნიმუში ახლა დოკუზ ეილულის უნივერსიტეტის ზოოლოგიურ კოლექციაშია.

მელანისტი გველის თავი და სხეულის წინა ნაწილი: შავი თავი ზემოდან (A) და გვერდიდან (B), მონაცრისფრო-თეთრი მუცელი (C). Caucasiana, CC BY 4.0.
მელანისტი გველის თავი და სხეულის წინა ნაწილი: შავი თავი ზემოდან (A) და გვერდიდან (B), მონაცრისფრო-თეთრი მუცელი (C). Caucasiana, CC BY 4.0. ფოტო: Korkmaz et al. 2026 · doi.org · Çağman–Demre, Antalya

რატომაა ეს მნიშვნელოვანი?

მელანიზმი მუქი პიგმენტის სიჭარბეა, რომელიც ცხოველს შავად აქცევს. ამ სახეობაში ის განსაკუთრებით შესამჩნევია, რადგან წყნარი ეირენისი ჩვეულებრივ ღია ფერისაა: ღია ყავისფრიდან მონაცრისფრომდე, ხშირად მუქი საყელოთი და თავზე მუქი „ქუდით“, რომელიც ასაკთან ერთად ფერმკრთალდება.

სტატიის მიხედვით, ყველა წინა შავი ინდივიდი კუნძულებიდან იყო. 1986 წელს ისინი მუღლის პროვინციის კუნძულებიდან, იასიჯადან და სარიოტიდან აღწერეს. 2018 წელს ბერძნულ კუნძულ კასტელორიზოზე ერთი ახალგაზრდა და ერთი ზრდასრული ინდივიდი დააფიქსირეს, 2025 წელს კი ერთი ზრდასრული — სიმიზე. ანტალიის გველი ხმელეთიდან პირველი ასეთი ჩანაწერია.

სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთის რუკა: წინა მელანისტური ჩანაწერები სიმიზე, კასტელორიზოზე (მეისი) და იასიჯაზე და ახალი ჩანაწერი ხმელეთზე, ჩაღმან–დემრეში. Caucasiana, CC BY 4.0.
სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთის რუკა: წინა მელანისტური ჩანაწერები სიმიზე, კასტელორიზოზე (მეისი) და იასიჯაზე და ახალი ჩანაწერი ხმელეთზე, ჩაღმან–დემრეში. Caucasiana, CC BY 4.0. ფოტო: Korkmaz et al. 2026 · doi.org

რატომ შავი?

ავტორები ორ ახსნას განიხილავენ. თერმული მელანიზმის მიხედვით, მუქ ცხოველებს გრილ კლიმატში უპირატესობა აქვთ, რადგან უფრო სწრაფად თბებიან. გლოგერის წესის მიხედვით კი მუქი შეფერილობა თბილ და ტენიან ადგილებშია მოსალოდნელი: იქ მცენარეულობა უფრო ხშირია, ნიადაგი უფრო მუქი, ამიტომ მუქი ცხოველი უკეთ იმალება.

ჩაღმან–დემრეს და წინა კუნძულოვან ადგილებს შედარებით ტენიანი ხმელთაშუაზღვისპირა კლიმატი აქვთ. ავტორების აზრით, ეს ერთი მონაპოვარი გლოგერის წესს უფრო ეთანხმება, ვიდრე თერმულ მელანიზმს. თუმცა ისინი იქვე წერენ, რომ ერთი ჩანაწერით ვერცერთი ჰიპოთეზა ვერ შემოწმდება და შავი ფერი შეიძლება უბრალოდ იშვიათი, არაადაპტური მუტაცია იყოს: სამხრეთ ანატოლიაში ისევ ჩვეულებრივი ღია ფორმა ჭარბობს. ავტორები ხმელეთსა და მეზობელ კუნძულებზე დამატებით კვლევას ითხოვენ.

რა კავშირი აქვს საქართველოსთან?

წყნარი ეირენისი საქართველოს ფაუნის ნაწილია. საქართველოს ამფიბიებისა და რეპტილიების 2026 წლის ჩამონათვალი მას აღმოსავლეთ და ცენტრალურ საქართველოში ასახელებს; ერთ-ერთი დოკუმენტირებული ადგილი თბილისია. ეს პატარა, უვნებელი გველია, რომელიც მშრალ, ქვიან ადგილებში ცხოვრობს და დღისით ხშირად ბრტყელი ქვის ქვეშ იმალება.

სტატია ქართულ პოპულაციებს არ იკვლევს და საქართველოდან შავ ინდივიდს არ ასახელებს. სახეობაზე მეტი მის პროფილზე და გველების ჰაბზეა.

გააგრძელე კითხვა

დაკავშირებული სიახლეები

ყველა სიახლე