Küçük nalburunlu yarasa
Rhinolophus hipposideros
elenakuraeva · Tiflis Gürcistan saha fotoğrafı
Temel bilgiler bir bakışta
- Beslenme
- Böcekçil: sivrisinekler, küçük sinekler, güveler
- Gürcistan'daki durumu
- Yerli; en sık görülen ikinci mağara yarasası
- Boyut
- Vücut 3,5–4,5 cm, ağırlık 5–9 g
- Yaşam alanı
- Mağaralar; orman kenarları, vadiler, sulak alanlar
- Familya
- Rhinolophidae
- Koruma durumu
- LC / LC
Küçük nalburunlu yarasa (Rhinolophus hipposideros) minicik bir yarasadır: vücudu 3,5–4,5 cm, kanat açıklığı 19–25 cm'dir ve yalnızca 5–9 g gelir. Burnunda at nalı gibi kıvrık bir deri kıvrımı vardır ve kanatlarına sarınıp baş aşağı asılarak dinlenir. Gürcistan'ın mağaralarında ve diğer yeraltı alanlarında kayıt sayısında büyük nalburunlu yarasadan sonra ikinci sıradadır. Ülkenin hem batısından hem doğusundan, Gagra ve Suhumi'den Lagodehi'ye kadar bilinir. Büyük nalburunlu yarasaya neredeyse tıpatıp benzer; fark boyuttadır. Evinize bir yarasa girerse onu çıplak elle yakalamayın: pencereyi açın ve çıkması için zaman tanıyın.
Tanıma
Küçük nalburunlu yarasa nasıl tanınır
Çok küçük, kahverengimsi bir yarasadır; karnı grimsidir ve burnunda at nalı biçiminde bir deri kıvrımı vardır. Ayaklarından serbestçe asılı, kanatlarını vücuduna sararak dinlenir. Büyük nalburunlu yarasa da aynısını yapar, bu yüzden iki tür esas olarak boyutla ayrılır. Küçük nalburunlu yarasa, Gürcistan'ın en küçük nalburunlu yarasasıdır.
Asıl ayırt edici özellik boyuttur. Küçük nalburunlu yarasanın ön kolu 45 mm'den kısadır; vücudu 3,5–4,5 cm, kanat açıklığı 19–25 cm, ağırlığı 5–9 g'dır. Büyük nalburunlu yarasanın ön kolu 45 mm'den uzundur; vücudu 5,7–7,1 cm, kanat açıklığı 35–40 cm'dir ve 13–34 g gelir. Yani büyük nalburunlu yarasa çok daha ağırdır.
Burnunda, adını aldığı at nalı biçiminde bir deri yaprağı vardır. Gözleri küçüktür, ama iyi görür. At nalı biçimindeki burun yaprağı bütün nalburunlu yarasalarda bulunur, bu yüzden türleri ayırmanıza yardımcı olmaz.
Yazın sıcak bir tünekte çoğu zaman tek başına, serin bir tünekte ise 150 bireye kadar varan gruplar halinde asılır. Kanatlarını vücuduna sarar ve serbestçe asılı dinlenir; kışın çoğu zaman tavanda, yüksekte durur. Büyük nalburunlu yarasa da böyle dinlenir, bu yüzden bu özellik size yalnızca bir nalburunlu yarasaya baktığınızı söyler.
Gürcistan'da orta boylu iki nalburunlu yarasa daha yaşar: Akdeniz nalburunlu yarasası (vücut 4,3–5,8 cm, 8–17,5 g) ve Blasius nalburunlu yarasası (ön kol 43–48 mm). Boyca küçük nalburunlu yarasaya çok yaklaştıklarından ancak kesin ölçümle ayrılırlar. Küçük nalburunlu yarasa 93–111 kHz'de, en güçlü olarak yaklaşık 110 kHz'de ses çıkarır, ama sesleri Akdeniz nalburunlu yarasasınınkilerle örtüşür; bu yüzden ekolokasyonla ayırmak da kolay değildir. Ölçmek için yarasa yakalamayın: bu, uzmanların işidir.
Renk
Sırtı duman rengi kahverengi, karnı gridir. Kılların dibi açık gridir. Kulaklar ve kanat zarı açık grimsi kahverengidir. Yavrular baştan aşağı koyu gridir.
Renk örnekleri temsilidir. Türü yalnızca renge göre belirlemeyin.
Küçük nalburunlu yarasa korunaklı vadilerde, orman kenarlarında, meralarda ve sulak alanlarda yaşar. Sık bitki örtüsüne yakın, çoğunlukla yaprak döken ormanlarda, sık sık su kenarında ya da nemli yerlerde avlanır. Kışı mağaralarda, tünellerde, eski binalarda ve bazen bodrumlarda geçirir. Yaz tünekleri 1160 m'ye, kış tünekleri 2000 m'ye kadar bilinir. Gürcistan'ın yeraltı alanlarından 65 kaydı vardır; yalnızca büyük nalburunlu yarasanın daha fazla kaydı bulunur. Pek çok yerde görülmüştür: Abhazya'da Gagra ve Suhumi yakınında ve Pshu-Gumista koruma alanında, Zugdidi yakınında, Kutaisi yakınında ve Sataplia Mağarası'nda, Tsageri yakınında, Mtsvane Kontshi'de, Abastumani yakınında, Uplistsihe yakınında, Mtsheta ve Duşeti yakınında, Tiflis'te, Kvareli, Lagodehi ve Bolnisi yakınında. Bunlar tek tek kayıtlardır; bu yerlerin her yanında bol olduğu anlamına gelmez.
Küçük nalburunlu yarasa haritası herkese açık iNaturalist gözlemlerini birleştirir. Bölgeler, bölgelere göre kayıt tablosundan alınır; durum sütunu yeterli kaydı olan bölgeleri kaydı az olan bölgelerden ayırır. Kayıt sayısı gözlem yoğunluğunu yansıtır, popülasyon yoğunluğu değildir. Şimdilik hiçbir bölgede yayılış alanının parçası sayılacak kadar kayıt yok.
Veri: Reptiles.ge + iNaturalist · Metodoloji
- Arazi gözlemi
- Aynı yerde birkaç kayıt
- Fotoğraf kaydı
- Kayıt bulunan bölge
Küçük nalburunlu yarasa küçük böceklerle, özellikle sivrisinekler ve diğer küçük sineklerle beslenir. Güveleri ve örümcekleri de yer. Hızlı ve çevik avlanır, çoğu zaman yerden 5 m'den alçakta uçar. Böcekleri havada yakalar, taşların ve dalların üzerinden toplar, bazen de bir tünekten pusuya yatarak bekler. Beslenmeye büyük nalburunlu yarasadan çok daha fazla zaman ayırır.
Ekimden nisana kadar karanlık mağaralarda ve tünellerde kış uykusuna yatar. Bu dönemde tek başına, ama başkalarına yakın asılır. İlkbaharda ve sonbaharda tüneğinde gündüz bile etkin olur. Kış ve yaz tünekleri arasında genellikle 5–10 km yol alır; kaydedilen en uzun hareket 153 km'dir. Çiftleşme sonbaharda olur. Nisandan itibaren dişiler birkaç bireyden birkaç yüz bireye kadar varan doğum kolonilerinde toplanır. Her dişi haziran ortasıyla temmuz başı arasında, doğduğunda yaklaşık 1,8 g gelen tek bir yavru doğurur. Yavru gözlerini yaklaşık 10. günde açar ve 6–7 haftada bağımsız olur. Bazı dişiler daha bir yaşındayken ürer. Ortalama yaklaşık 3 yıl yaşar, ama bazı bireyler çok daha uzun yaşar.
Küresel ölçekte küçük nalburunlu yarasa Asgari Endişe (LC, 2016) kategorisindedir. Başlıca tehditler tüneklerin rahatsız edilmesi ve yok edilmesi, besinini azaltan böcek ilaçları ve avlanma alanlarının yitirilmesidir. Avrupa'da Habitatlar Direktifi ile korunur, Bern Sözleşmesi'nde yer alır ve EUROBATS anlaşmasının kapsamındadır. Korunduğu yerlerde toparlanmıştır: Britanya'da 1999–2012 yıllarında sayısı yılda ortalama %4,5 arttı. Gürcistan'da 2021 ulusal değerlendirmesine göre Asgari Endişe (LC) kategorisindedir ve popülasyonu sabittir. Zümrüt Ağı'nın öncelikli türlerindendir. Gürcistan'ın mağara yarasalarını en çok insan kaynaklı rahatsızlık, mağaraların tahrip edilmesi ya da başka amaçlarla kullanılması ve ışık kirliliği tehdit eder.
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Evet, hem de pek çok yerde. Gürcistan'ın mağaralarından ve diğer yeraltı alanlarından 65 kaydı vardır; yalnızca büyük nalburunlu yarasanın daha fazla kaydı bulunur. Hem batıda hem doğuda görülmüştür: Gagra ve Suhumi yakınında, Kutaisi yakınında, Sataplia Mağarası'nda, Uplistsihe yakınında, Tiflis'te, Kvareli ve Lagodehi yakınında.
Boyuttan. Küçük nalburunlu yarasanın vücudu 3,5–4,5 cm ve ağırlığı 5–9 g'dır; büyüğünkü ise 5,7–7,1 cm ve 13–34 g. Küçüğün ön kolu 45 mm'den kısa, büyüğünkü uzundur. İkisi de kanatlarına sarınarak asılır ve ikisinin de burnunda at nalı biçiminde bir yaprak vardır. Boyca aralarında kalan Akdeniz ve Blasius nalburunlu yarasaları ise ancak ölçümle ayrılır.
Size saldırmaz, ama ona çıplak elle dokunmayın. Yarasa ısırığı çok küçük olabilir ve kolayca gözden kaçar. İnsanların gördüğü yarasaların çoğu kuduz olmasa da kuduz görünüşe bakarak dışlanamaz. Isırık ya da çizikten sonra yeri en az 15 dakika sabun ve suyla yıkayın ve doktora başvurun; acil durumda 112'yi arayın.
Sakin olun ve çocukları ve evcil hayvanları odadan çıkarın. Diğer odaların kapılarını kapatın, dışarıya açılan pencereyi ya da kapıyı ardına kadar açın ve gereksiz ışıkları söndürün. Sonra geri çekilin ve zaman tanıyın: yarasa genellikle çıkışı kendisi bulur. Uçan bir yarasayı yakalamaya çalışmayın.
Küçük böcekler: özellikle sivrisinekler ve diğer küçük sinekler, ayrıca güveler ve örümcekler. Alçaktan, yerden 5 m'ye kadar uçar ve böcekleri taşların ve dalların üzerinden de toplar. Sık bitki örtüsüne yakın, çoğu zaman su kenarında avlanır.
Tehdit altında değildir, ama özen ister. Hem küresel ölçekte hem de Gürcistan'ın 2021 ulusal değerlendirmesinde Asgari Endişe (LC) kategorisindedir. Zümrüt Ağı'nın öncelikli türüdür, Avrupa'da ise Habitatlar Direktifi ile korunur. Ona en çok tüneklerinin rahatsız edilmesi zarar verir; bu yüzden uyuyan yarasaları rahatsız etmeyin.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.
