Küçük tarlafaresi
Microtus socialis
igor_sikorskiy · Opuk Nature Reserve
Temel bilgiler bir bakışta
- Boyut
- Gövde 93–116 mm, 20–38 g
- Beslenme
- Tohum, tahıl, yeşil bitkiler
- Gürcistan’daki durumu
- Yerli, orta ve doğu Gürcistan
- Yaşam alanı
- Bozkırlar, meralar, tarlalar, bağlar
- Familya
- Cricetidae
- Koruma
- LC / LC
Küçük tarlafaresi (Microtus socialis) aile halinde yaşar: bir çift ve 1–2 batın yavrusu, kuşaktan kuşağa geçen tek bir yuva sistemini paylaşır. Açık, kuru, otlu yerlerde yaşar: bozkırlar, pelinli meralar, yarı çöller, tarlalar ve bağlar. Gürcistan’da orta ve doğu kesimlerde, Gori ve Tiflis’ten Şiraki’ye, Vaşlovani’ye ve Lagodehi’ye kadar görülür. Bayağı tarla sıçanına benzer, ama daha açık renkli, sarımsı gridir; gözleri büyük, kulakları kürkten dışarı taşar. Her yabani kemirgen gibi onu da elinizle yakalamayın.
Tanıma
Küçük tarlafaresi nasıl tanınır
Yumuşak, kısa kürklü, büyük gözlü ve kürkten dışarı taşan oldukça uzun kulaklı küçük bir tarla faresidir. Sırtı sarımsı gridir, kuyruğu kısadır, gövde uzunluğunun dörtte birinden biraz fazla. En kolay bayağı tarla sıçanıyla karıştırılır.
Gövdesi 93–116 mm, kuyruğu 24–37 mm, ağırlığı 20–38 g’dır. Erkekler dişilerden büyüktür. Gürcistan’da yaşayan form en irilerden biridir: gövde 95–115 mm, kuyruk gövde uzunluğunun yaklaşık %28’i.
Kürkü yumuşak ve kısadır, kaba örtü kılları yoktur. Sırtı sarımsı gri, çoğu zaman pas rengi tonlu, karnı açık gridir. Tabanında beş yastıkçık vardır.
Bayağı tarla sıçanının gözleri daha küçük, kulakları kürkün içinde neredeyse gizli, sırtı kahverengidir. Microtus schidlovskii grimsi kahverengi ya da kahverengidir, karnı beyazımsıdır ve dağ bozkırlarında yaşar. Bu türler görünüşten her zaman ayırt edilemez; tanımak için fotoğraf kullanın.
Renk
Renk örnekleri temsilidir. Türü yalnızca renge göre belirlemeyin.
Hangileriyle karışabilir
Açık, otlu yerlerin tarla faresidir: bozkırlar, pelinli meralar, yarı çöller, nadas alanları, kışlık tahıl tarlaları, yonca tarlaları ve bağlar. Kara topraklarda olduğu kadar kil, kum ve tuzlu topraklarda da yaşar. Kuru yerlerde daha nemli lekelere toplanır, yayılış alanı boyunca 2.000 m’ye kadar çıkar. Gürcistan’da Tiflis’te (Kaplumbağa Gölü, Botanik Bahçesi, Krtsanisi), Gardabani Koruma Alanı’nda, Cendari Gölü yakınında, Davit Gareca yakınında, Şiraki’de, Çaçuna Koruma Alanı’nda ve Vaşlovani Milli Parkı’nda bulunmuştur. Batıda Gori’ye, Kareli’ye ve Haşuri’ye, kuzeyde Mtsheta’ya ve Duşeti’ye, doğuda Lagodehi’ye kadar ulaşır.
Tohum ve tahıl besininin en az %30’unu oluşturur, neredeyse aynı oranda da yeşil bitki yer. Yediği 100–150 bitki türü bilinir; en sık buğdaygiller, baklagiller, papatyagiller, ballıbabagiller ve kazayağıgiller. İlkbaharda çoğunlukla yeşil kısımları, sonbaharda tohumları, kışın kökleri, soğanları ve yumruları yer. Böcek ve yumuşakçalar da yer. Günde kendi ağırlığının yaklaşık %75’i kadar yiyecek tüketir, yuvasında 250–1.200 g, istisnai olarak 3 kg’a kadar depo biriktirir.
Yuvasını kendisi kazar ya da başka kemirgenlerin tünellerine yerleşir. Bir ailenin yuva sisteminde 6–35 delik bulunur, tüneller yüzeyin 3–30 cm altından geçer. Yuva odası 30–50 cm derindedir ve içinde yumuşak bitkilerden örülmüş, 11–16 cm çapında yuvarlak bir yuva vardır. Aynı yuvayı bütün yıl kullanır, yuva sonra gelecek kuşaklara kalır. Aile bir çift ve 1–2 batın yavrudan oluşur, üreyen hayvanların yarıdan fazlası tek eşlidir. Kuraklık, sağanak ya da yangından sonra geceleyin yeni bir yere taşınır. Kafkasya’da bütün yıl ürer, aralık–ocakta üreme azalır. Gebelik 21–22 gün sürer, dişi 1–11 embriyo taşır. Yeni doğanlar tüysüz ve kördür, yaklaşık 2,2 g gelir. Gözleri 10–12 günlükken açılır, katı yiyeceğe yaklaşık iki haftalıkken başlarlar.
Küresel ölçekte küçük tarlafaresi Asgari Endişe kategorisindedir (LC, 2016). Gürcistan’da 2021 ulusal değerlendirmesine göre de LC’dir ve sayısı istikrarlıdır. Yayılış alanı parçalıdır ve Kırım ile Kuzey Kafkasya’dakiler gibi bazı yalıtılmış alt türler tehlikede olabilir. 20. yüzyılın ortasından beri aşırı otlatma, kuraklaşma ve yaşam alanı tahribatı bazı bölgelerde besinini yoksullaştırmıştır.
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Evet, orta ve doğu Gürcistan’da. Tiflis’te, Gardabani ve Davit Gareca yakınında, Şiraki’de, Vaşlovani Milli Parkı’nda ve Lagodehi’de, batıda ise Gori, Kareli ve Haşuri’ye kadar bulunmuştur. Açık, kuru, otlu yerleri ve tarlaları tercih eder.
Latince socialis “sosyal” demektir ve hayvan gerçekten aile halinde yaşar. Bir çift ve 1–2 batın yavrusu, 35’e kadar deliği olan tek bir yuva sistemini paylaşır. Yuva yıllarca kullanılır ve sonraki kuşaklara kalır. Üreyen hayvanların yarıdan fazlası tek eşlidir.
Küçük tarlafaresinin gözleri daha büyük, kulakları kürkten taşar ve sırtı sarımsı gridir. Bayağı tarla sıçanı daha kahverengidir, gözleri küçük, kulakları kürkün içinde neredeyse gizlidir. İkisi sık sık aynı yerlerde yaşar; kesin tanımak için fotoğraf çekin ve hayvana dokunmayın.
Hayır, saldırmaz. Yine de yabani kemirgenler hastalıkları ısırık, tırmık, idrar, dışkı ve pireler yoluyla bulaştırabilir. Bu yüzden canlı ya da ölü tarla faresine çıplak elle dokunmayın.
Tehdit altında değildir. Dünyada Asgari Endişe kategorisindedir (LC, 2016), Gürcistan’da da 2021 ulusal değerlendirmesine göre LC’dir ve sayısı istikrarlıdır. Yine de yayılış alanı parçalıdır ve bazı yalıtılmış alt türler tehlikede olabilir.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.
