Kar faresi
Chionomys nivalis
Emanuele Santarelli · Campo Imperatore
Temel bilgiler bir bakışta
- Boyut
- 29,5–62 g, baş-gövde 107–143 mm
- Beslenme
- Otçul, yaprak, tohum, kök
- Gürcistan'daki durumu
- Kayalık dağ yerleri, kararlı
- Yaşam alanı
- Taş döküntüleri ve kaya yarıkları
- Familya
- Cricetidae
- Koruma
- LC / LC
Kar faresi buzul çağından kalma bir reliktir: o dönemde yayılışı Britanya Adaları'na kadar uzanıyordu, bugün ise Avrupa ve Güneybatı Asya dağlarında dağınık parçalar hâlinde yaşıyor. Kayalar ve taş döküntüleri arasında, sıcaklığın sabit ve havanın nemli olduğu yarıklarda yaşar. Kış uykusuna yatmaz, bitkileri daha yazdan kurutup saklar. Gürcistan'da Bakuriani, Tsalka, Tshratskaro Geçidi ve başka dağ yerlerinden bilinir. Kafkas kar faresine çok benzer, bu yüzden taşların arasında bir an görünen bir hayvanın türünü belirlemeye çalışmayın.
Tanıma
Kar faresi nasıl tanınır
Yumuşak, uzun ve sık kürklü, orta boy bir tarla faresidir. Sırtı kahverengimsi tonlu açık gri, kuyruğu beyazımsıdır. Burnu yuvarlak, gözleri siyah ve boncuk gibi, bıyıkları uzun ve beyazımsıdır. En çok Kafkas kar faresine benzer.
Baş ve gövde 107–143 mm, kuyruk 40–75 mm, ağırlık 29,5–62 g'dır. Boy, kuyruk uzunluğu ve renk bakımından çok değişkendir: bazı popülasyonların kuyruğu kısa, bazılarınınki uzundur; komşu popülasyonlar bile oldukça farklı görünebilir.
Nemli bölgelerin hayvanları daha koyudur; sırtları koyu kahverengi, karınları mat gridir. Kurak bölgelerinkiler daha açıktır; sırtları açık devetüyü, karınları grimsi beyazdır. Ara renkler de görülür.
Kafkas kar faresi çok benzer; farklar esas olarak kafatasında ve dişlerdedir: kar faresinin kafatası daha yüksek, kulak kemik kabarcıkları daha büyüktür. Uzunkuyruklu karfaresi daha iri ve koyudur, bıyıkları siyah, kuyruğu uzundur. Bu yüzden doğada görülen bir hayvandan türü kesin olarak belirlemeyin.
Kar faresi kayalık zeminin uzmanıdır. Sıcaklığın sabit ve nemin yüksek olduğu taş döküntülerinde ve kaya yarıklarında yaşar. Bu tür yerler yüksek dağlarda daha yaygındır, ama tür deniz seviyesinden 4700 m'ye kadar görülür ve taş döküntüsü olan yerlerde ormana da girer. Otlu ve seyrek bitkili yerleri tercih eder. Gürcistan'da Bakuriani, Tsalka, Tshratskaro Geçidi, Şavi Klde Dağı, Didi Arakali, Çiruhi bozkırı, Ahaldaba (Şuahevi) ve başka yerlerden bilinir.
Kar faresi haritası herkese açık iNaturalist gözlemlerini birleştirir. Bölgeler, bölgelere göre kayıt tablosundan alınır; durum sütunu yeterli kaydı olan bölgeleri kaydı az olan bölgelerden ayırır. Kayıt sayısı gözlem yoğunluğunu yansıtır, popülasyon yoğunluğu değildir. Kayıtlar henüz hiçbir bölgeyi işaretlemeye yetecek sayıda değil.
Veri: Reptiles.ge + iNaturalist · Metodoloji
- Arazi gözlemi
- Aynı yerde birkaç kayıt
- Fotoğraf kaydı
- Kayıt bulunan bölge
Kar faresi yaprak, sap, çiçek, tohum ve kök yer. Yosunlar ve likenler beslenmesinde önemli yer tutabilir, meyveleri de yer. Günde ortalama 51,9 g taze besin yer. Kış için bitki toplar, kurutur ve yağmurun ulaşamadığı taşların altında ya da yarıklarda saklar.
Kar faresi kış uykusuna yatmaz. Günlük ritmi esnektir: yıl boyunca alacakaranlıkta, yazın çoğunlukla geceleri, kışın ise gündüz etkindir. Yuvadan çıktığında kayalara yakın kalmaya çalışır; yürür, koşar ve tırmanır. Bazen dağ kulübelerine de sığınır. Karsız dönemde ürer, bu yüzden ne kadar yüksekte yaşarsa üreme mevsimi o kadar kısadır. Gebelik 20–22 gün sürer, bir batında 1–4 yavru olur, genellikle yılda iki kez. Yavruların gözleri 13 günlükken açılır, 2–3 haftalıkken yuvadan çıkarlar. Dişilerin yaşam alanları örtüşmez; bir erkeğin alanı ise birkaç dişininkini kapsar ve idrar ve dışkıyla işaretlenir.
Kar faresi tehdit altında değildir. Gürcistan'da 2021 ulusal değerlendirmesine göre Asgari endişe (LC) kategorisindedir ve nüfusu kararlıdır. Dünya genelinde de Asgari endişe (LC, 2016) olarak değerlendirilir. Gürcistan Kırmızı Listesi'nde yer almaz. Yaşam alanı doğal olarak kaya ve taş döküntüsü "adalarına" bölünmüştür, bu yüzden her böyle yer kendi ayrı popülasyonunu barındırır.
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Evet, kayalık dağ yerlerinde. Bakuriani, Tsalka, Tshratskaro Geçidi, Şavi Klde Dağı, Çiruhi bozkırı ve başka yerlerden bilinir. Kafkasya popülasyonları ayrı bir alttür, trialeticus olarak kabul edilir. Gürcistan'daki nüfusu kararlıdır.
Doğada neredeyse ayıramazsınız. İkisi de açık renkli kuyruklu, gri ve yumuşak kürklü kemirgenlerdir. Kar faresi boy ve renk bakımından daha değişkendir, kafatası daha yüksek, kulak kemik kabarcıkları daha büyüktür. Aynı yerde nadiren yaşarlar, ama kesin cevabı ancak hayvanın incelenmesi verir.
Hayır, kış uykusuna yatmaz. Kışı taşlar arasında geçirir ve yazın hazırladığı kuru bitkilerle beslenir. Bu dönemde çoğunlukla gündüz etkindir. Bazen dağ kulübelerine de sığınır.
Bitkiler: yaprak, sap, çiçek, tohum ve kök, bazen de yosun ve liken. Günde ortalama 51,9 g taze besin yer. Yazın bitkileri kurutur ve kış erzakı olarak taşların altında saklar.
Tehdit altında değildir. Gürcistan'da 2021 değerlendirmesine göre Asgari endişe (LC) kategorisindedir ve nüfusu kararlıdır; dünyada da LC'dir (2016). Gürcistan Kırmızı Listesi'nde yer almaz. Yine de dağınık kayalık yerlere bağımlıdır, bu yüzden onun için en önemlisi taş döküntülerine dokunulmamasıdır.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.
