Su sıçanı
Arvicola amphibius
Jakob Fahr · NSG Riddagshausen
Temel bilgiler bir bakışta
- Boyut
- Gövde 12–23 cm, ağırlık 80–320 g
- Beslenme
- Otçul: otlar, yumrular, köksaplar
- Gürcistan'daki durumu
- Yerli; batıda azalmış
- Yaşam alanı
- Bataklık, göl ve ırmak kıyısı, mera
- Familya
- Cricetidae
- Koruma
- LC / LC
Su sıçanı (Arvicola amphibius) en iri tarla farelerinden biridir: 80–320 g gelir ve iyi yüzer. Yavaş akan ya da durgun suların kıyısında yaşar: bataklıklarda, göl ve gölet çevrelerinde, hendeklerde ve dereler boyunca. Gürcistan'da doğu popülasyonu normal durumdadır, batıda ise göçmen sıçanla rekabet onu çok azaltmıştır. Çoğunlukla yeşil bitkiler, yumrular ve köksaplarla beslenir. Tularemi hastalığının başlıca taşıyıcısıdır, bu yüzden canlı ya da ölü olsun, ona çıplak elle dokunmayın.
Tanıma
Su sıçanı nasıl tanınır
Ağır başlı, kürkün üstünde zor görünen kısa kulaklı ve küçük gözlü, iri ve güçlü bir tarla faresidir. Sırt çoğunlukla kahverengi, karın gri, kuyruk ve ayaklar siyahımsı kahverengidir. Sıçana benzer, ama burnu daha yuvarlak, kulakları ve kuyruğu tüylüdür.
Baş ve gövde 120–230 mm, kuyruk 58–139 mm, ağırlık 80–320 g. Suda yaşayan formlar her zaman daha iridir. Erkekler dişilerden büyüktür. Suda yaşayan formlarda kuyruk gövdenin %48–82'si, toprakta yaşayanlarda %40–59'udur.
Hayvanların çoğunun sırtı kahverengi, karnı gridir ve yanlarda belirgin bir sınır yoktur. Pek çok popülasyonda karın hafif devetüyü tonludur. Bazı popülasyonlar tamamen siyahtır; Ermenistan'da hayvanların %91'i grimsi kahverengidir. Kuyruk ve ayaklar siyahımsı kahverengidir.
Göçmen sıçana benzer ve sık sık "su sıçanı" diye anılır, ama gerçek bir sıçan değildir. Burnu daha yuvarlak, kulakları kısa ve tüylü, kuyruğu ve ayakları tüylüdür. Sıçanın kuyruğu böyle tüylü değildir. Su kenarında böyle bir hayvan görürseniz kuyruğuna bakın.
Renk
Renk örnekleri temsilidir. Türü yalnızca renge göre belirlemeyin.
Su sıçanı deniz seviyesinden 3210 m'ye kadar, Kafkasya'da yaklaşık 3200 m'ye kadar yaşar. Suda yaşayan form genellikle su kenarından 2 m'den fazla uzaklaşmaz: bataklıklarda, gölet ve göl çevrelerinde, hendek, dere ve ırmak kıyılarında bulunur. Su yıl boyunca bulunmalı, durgun olmalı ya da saniyede 0,5 m'den yavaş akmalıdır. Yuvasını kazmak için dik, killi ya da kumlu kıyılara, besin ve yırtıcı kuşlardan korunmak için sık bitki örtüsüne ihtiyaç duyar. Toprakta yaşayan form çoğunlukla dağlarda bulunur; meraları, orman açıklıklarını, tarlaları ve meyve bahçelerini kullanır. Gürcistan'da su sıçanı hem doğuda hem batıda yaşar. Doğu Gürcistan popülasyonu normal durumdadır. Batı Gürcistan popülasyonu, insanların yanında yaşayan göçmen sıçanın rekabeti yüzünden çok azalmıştır.
Su sıçanı haritası herkese açık iNaturalist gözlemlerini birleştirir. Bölgeler, bölgelere göre kayıt tablosundan alınır; durum sütunu yeterli kaydı olan bölgeleri kaydı az olan bölgelerden ayırır. Kayıt sayısı gözlem yoğunluğunu yansıtır, popülasyon yoğunluğu değildir. Kayıtlar henüz hiçbir bölgeyi işaretlemeye yetecek sayıda değil.
Veri: Reptiles.ge + iNaturalist · Metodoloji
- Arazi gözlemi
- Kayıt bulunan bölge
Su sıçanı çoğunlukla yeşil bitkiler, yumrular ve köksaplarla beslenir. Her gün kendi ağırlığının yaklaşık %80'i kadar yer. Sık sık kamış, hasırotu, saz, ısırgan ve başka kıyı bitkilerini yer. Kış için besini yeraltında depolar: tek bir yuvada 4–5 kg besin bulunabilir. Bahçelerde havuç ve patates yer, meyve bahçelerinde kabuğa ve köklere zarar verir. Böcek, yumuşakça, yengeç ve balığı nadiren yer.
Su sıçanı hem gündüz hem gece etkindir. İyi yüzer: sık kürküne hapsolan hava suda ek ısı yalıtımı sağlar. Karada, sık bitki örtüsü içinde gizlenmiş 4–9 cm genişliğinde patikaları kullanır ve açık alanları geçmekten kaçınır. Kıyıya kazdığı yuvada bir yatak odası ve bir kiler bulunur. Dişiler bölgelerini savunur, erkekler savunmaz. Orta Avrupa'da üreme mevsimi marttan eylüle kadar sürer. Gebelik 20–30 gündür. Dişi mevsimde 1–5, ortalama üç kez doğurur; her batında 1–11, genellikle 4–6 yavru olur. Yavrular tüysüz ve gözleri kapalı doğar, 3,5–5,7 g gelir. Üç yıla kadar yaşayabilir, ama ikinci kışı pek azı atlatır.
Su sıçanı küresel ölçekte tehdit altında değildir (LC, 2021): çok geniş bir yayılışı ve kararlı bir toplam sayısı vardır. Gürcistan'ın 2021 ulusal değerlendirmesinde de "Asgari Endişe" (LC) kategorisindedir. Ülkedeki iki popülasyonu farklı durumdadır: doğudaki normaldir, batıdaki ise göçmen sıçanla rekabet yüzünden çok azalmıştır. Bazı Avrupa ülkelerinde çok azalmıştır: Büyük Britanya'da 1990'larda yaklaşık %94 oranında.
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Asıl tehlikesi taşıdığı hastalıklardır. Tularemi hastalığının başlıca taşıyıcısıdır ve leptospiroz da yayar. İnsanlar en çok hayvanın derisini yüzerken enfekte olur. Canlı ya da ölü olsun, su sıçanına çıplak elle dokunmayın.
Hayır. Sık sık "su sıçanı" diye anılır, ama Cricetidae familyasından bir tarla faresidir. Burnu daha yuvarlak, kulakları kısa, kuyruğu ve ayakları tüylüdür. Batı Gürcistan'da göçmen sıçan onun rakibidir ve azalmasının nedenidir.
Hem doğuda hem batıda, su kenarlarında. Doğu Gürcistan popülasyonu normal durumdadır. Batıdaki ise göçmen sıçanla rekabet yüzünden çok azalmıştır.
Çoğunlukla kıyı bitkileri, yumrular ve köksaplar; günde kendi ağırlığının yaklaşık %80'i kadar. Kış için yeraltında 4–5 kg'a kadar besin biriktirir. Bahçelerde havuç ve patates yer.
Bazen evet. Sayısının patladığı dönemlerde tarlalara, meralara, sebze ve meyve bahçelerine zarar verir. Meyve bahçelerinde kabuk ve kökleri kemirir. Öte yandan bazı Avrupa ülkelerinde nadir ve koruma altındaki bir türdür.
Küresel olarak tehdit altında değildir (LC, 2021); Gürcistan'ın 2021 değerlendirmesinde de LC kategorisindedir. Yine de batı Gürcistan'daki popülasyonu çok azalmıştır. Büyük Britanya'da 1990'larda yaklaşık %94 azalmıştır.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.
