Bu sayfada, Gürcistan’da sülünlerin beslenmesi üzerine yapılmış ve yedikleri besinlerin tartıldığı ayrı bir araştırmaya yer verilmiyor. Sülünler genel olarak tohum, yemiş, yeşil sürgün ve omurgası olmayan hayvanlar, özellikle de böcekler yer. Böcekler yavrular için önemlidir. Gürcü ansiklopedileri de yabani ot tohumlarını, meyveleri, bitkilerin diğer kısımlarını ve böcekleri sülünlerin besinleri arasında sayar. Gürcistan’da sülün geleneksel olarak avlanan bir kuştur. Sülün avına ilişkin kurallar, Kırmızı Liste kategorilerinden ayrı olarak belirlenir. Vaşlovani’nin yarı çöl bölgesinde vaşakların beslenmesini anlatan kaynaklarda sülün, tavşan ve gavaz başlıca avları arasında sayılır.
Sülün
Phasianus colchicus
Donsky · Eski TiflisGürcistan saha fotoğrafı
Taşkın yatağı çalılığı, kıyı ormanı ve yarı açık eteklerin büyük yerde yaşayan av kuşu. Gürcistan'da 2024 ulusal kuş kontrol listesinde yıl boyu yerleşik olarak doğrulanmıştır. Tür adı batı Gürcistan'daki Kolhis'e işaret eder.
Temel bilgiler bir bakışta
- Boyut
- Erkekler 65–89 cm; dişiler 53–70 cm
- Beslenme
- Tohum, bitki, böcek
- Gürcistan'daki durum
- Yıl boyu yerleşik
- Koruma
- Asgari endişe
- Yaşam alanı
- Kıyı çalılığı, taşkın yatağı, etek örtüsü
- Familya
- Phasianidae
Sülün (Phasianus colchicus), sülüngiller (Phasianidae) ailesinden, tavuğa benzeyen büyük bir kuştur. Gürcücedeki yaygın adı khokhobi’dir. “Kolhis sülünü” adı, yerel Kolhis/Kafkas kökenini vurgular. Gürcistan’ın 2024 yılı kuş listesinde YR-R koduyla yer alır: Gürcistan’da yuva yapar ve yıl boyunca burada yaşar. Yılın hangi dönemlerinde görüldüğüne ilişkin bilgiler yüksek kalitededir (kod A). Gürcistan’daki varlığı da iyi belgelenmiştir (kod H): bir fotoğraf, ses kaydı ve avda elde edilmiş bir kuş vardır. İnsanlar için doğrudan bir tehlike oluşturmaz. IUCN’ye göre tür az tehdit altındadır. 2024 yılı listesinde Gürcistan için LC kategorisinde de yer alır. Tür genelinde erkekler yaklaşık 65–89 cm, dişiler ise yaklaşık 53–70 cm uzunluğundadır. Uzun, sivri uçlu kuyrukları vardır. Bilimsel adı “Kolhis sülünü” anlamına gelir. Türün tanımlanmasında kullanılan kuşun elde edildiği yer olarak daha sonra Batı Gürcistan’daki Rioni Nehri (eski Phasis) üzerinde bir yer gösterilmiştir.
Tanıma
Sülün nasıl tanınır
Uzun kuyruklu, büyük bir av kuşudur. Erkeği rengârenktir: yeşil başı, yüzünde kırmızı derisi ve uzun, çizgili bir kuyruğu vardır. Dişisi kahverengidir; bu renk çevresine uyum sağlayıp gizlenmesine yardımcı olur. Kafkasya formunun boynunda genellikle beyaz bir halka bulunmaz. Bu sayfadaki bazı Avrupa fotoğraflarında ise başka yerlerden getirilmiş, boyunlarında beyaz halka bulunan kuşlar görülür.

Bu türün erkekleri yaklaşık 65–89 cm uzunluğundadır. Uzun, sivri kuyrukları çoğu zaman 35 cm’den uzundur. Dişiler yaklaşık 53–70 cm uzunluğundadır; daha kısa olan kuyrukları ise yaklaşık 20–40 cm’dir. Gürcü ansiklopedilerine göre erkekler yaklaşık 1,6 kg, dişiler ise yaklaşık 0,8 kg ağırlığındadır. Bu sayfada Gürcistan’da ölçülen kuşlara ait ayrı veriler yer almıyor. Erkeklerin parlak, koyu yeşil veya mavimsi siyah başları, yüzlerinde parlak kırmızı deri ve kulaklarının yanında püskül gibi tüyleri vardır. Göğüslerindeki ve yanlarındaki bakır renkli tüyler pula benzer. Uzun kahverengi kuyrukları çizgilidir. Dişiler alacalı kahverengidir; kuyrukları daha kısadır ve yüzlerinde kırmızı deri yoktur. Her ikisinin de güçlü bacakları ve kısa, yuvarlak kanatları vardır. İyi koşarlar ve gürültüyle havalanırlar.
P. c. colchicus (siyah boğazlı, yani Kolhis grubu) erkeklerinin boğazında beyaz halka yoktur. Yeni yerlere götürülmüş veya melezleşme sonucu oluşmuş birçok “beyaz boğazlı” grupta ise beyaz bir boyun halkası vardır. Bu sayfanın galerisinde Avrupa kuşlarının fotoğrafları bulunuyor; bazılarında bu halka görülebilir. Beyaz halka, kuşun Gürcistan’daki P. c. colchicus grubundan olduğunu kanıtlamaz. Halkanın olmaması da kuşun hangi alt türe ait olduğunu tek başına kesin olarak göstermez; nerede görüldüğünü ve diğer özelliklerini de dikkate almak gerekir. Genç kuşlar yetişkin erkeklerden daha kahverengidir ve kuyrukları daha kısadır.
Kınalı keklik (Alectoris chukar) daha tıknaz bir kaya kekliğidir; yanlarında belirgin çizgiler, tüylerinde ise farklı bir desen vardır. Gri keklik (Perdix perdix) çok daha küçüktür ve kısa kuyrukludur. Siyah frankolin (Francolinus francolinus) daha koyu renklidir ve onun da kuyruğu kısadır. Bu üç tür, 2024 listesindeki YR-R koduyla belirtilmiştir; siyah frankolin ülke genelinde NT kategorisindedir. Kafkas orman tavuğu (Lyrurus mlokosiewiczi) yüksek dağ ormanlarında yaşayan bir orman tavuğudur, ova sülünü değildir. Atlasta bu benzer türler için henüz ayrı sayfalar yoktur.
İnsanlar için zararsızdır. Gürcistan’da taşkın yatağındaki çalılardan veya dağ eteklerindeki bitki örtüsünden havalanan büyük, uzun kuyruklu bir av kuşu genellikle bu türdür. Büyüklüğüne ve kuyruğunun uzunluğuna bakın. Erkeklerin başı yeşil, yüzü kırmızıdır.
Hangileriyle karışabilir
Ova kesimlerinde onu sık bitki örtüsü içinde arayın: taşkın ormanlarında, nehir vadilerindeki ormanların çalılık ve alçak bitkilerle kaplı bölümlerinde, çalılıklarda ve çalı bulunan kuru çayırlarda. Dağ eteklerindeki açık, kuru ormanlarda da görülebilir. Uçmaktan çok koşar; kısa ve güçlü bir uçuşun ardından yeniden bitkilerin arasına iner. 2024 tarihli bir listeye göre Gürcistan’da yıl boyunca yaşar, ancak listede hangi belediyelerde görüldüğü belirtilmez. Bu, yüksek dağlardaki alp kuşağı da dahil olmak üzere ülkenin her yerinde aynı ölçüde görüldüğü anlamına gelmez. Nisan 2021’de Vaşlovani Koruma Alanları’nda (Kaheti), erkeklerin sesleri Alazani’nin taşkın ormanında (yaklaşık 150–250 m yükseklikte) ve Kara Dağ’daki yarı kurak açık orman ile çalılıklarda (yaklaşık 300–800 m yükseklikte) kaydedildi. Aynı çalışma, incelenen alan için yaklaşık 1.000 m’ye kadar olan yüksekliklerden de söz eder. Gürcü ansiklopedik kaynakları, geçmişte Kolhis Ovası’nda ve Mtkvari, İori ile Alazani nehirlerinin taşkın alanlarında görüldüğünü belirtir; bu kaynaklarda üst sınır sıklıkla yaklaşık 850 m olarak verilir. Siyah boyunlu biçimle ilgili yayınlar, Batı Gürcistan’da Paliastomi Gölü ve Rioni havzaları çevresinde varlığını sürdüren grupları anlatır. Güney Gürcistan’daki Çorohi Vadisi’nde ve Abhazya’daki Kodori Vadisi’nde yok olduğuna ilişkin bilgiler, başka kaynaklara dayanan yayılış özetlerinde yer alır; bunlar yeni bir Gürcü atlasının kayıtları değildir. Örneğin Samegrelo’daki Hobi / Nocih(e)vi çiftliğinde ve Tiflis yakınındaki Krtsanisi Orman Parkı’nda esaret altında çoğaltma ve doğaya salma çalışmaları, türü koruma ve yeniden yerleştirme çabalarıdır. Bu bilgiler, türün doğadaki yayılışının eksiksiz bir haritasını sunmaz. Bu sayfadaki harita, iNaturalist’te hayvanın esaret altında olduğu işaretlenmemiş olan herkese açık gözlemleri kullanır. Bir bölge yalnızca kayıt tablosunda tür için orada yeterli kayıt varsa haritada renklendirilir. Vaşlovani çalışması ve Batı Gürcistan’la ilgili yayınlar belirli yerleri anlatır, ancak bunlar tablodaki bölge durumunu kendiliğinden değiştirmez. Çoğaltma ve doğaya salma bilgileri de türün yayılış durumunu tek başına belirlemez.
Kayıt az · 1
Sülün haritası Gürcistan'daki esir olarak işaretlenmemiş halka açık iNaturalist gözlemlerini kullanır. Bölgeler, bölgesel kayıt tablosundan alınır; haritada yalnızca yeterli kaydı olan bölgeler vurgulanır. Kayıt sayısı nüfus yoğunluğunu göstermez.
Veri: Reptiles.ge + iNaturalist · Metodoloji
Etkileşimli harita yükleniyor.
- Arazi gözlemi
- Aynı yerde birkaç kayıt
- Fotoğraf kaydı
- Kayıt bulunan bölge
Gündüzleri aktiftir. Üreme döneminde erkekler kendi bölgelerini korur ve çevrelerine birkaç dişi toplar. Erkeğin yüksek sesli çağrısı iki notadan oluşur; buna sık sık kanat hışırtısı eşlik eder. Gürcistan’da bu ses, kuşu izlemek için kullanılır. Yuvasını yerde, sık bitkilerin arasında yapar. Genel olarak bu türün yuvalarında çoğu zaman yaklaşık 8–15 yumurta bulunur. Kuluçka yaklaşık 23–28 gün sürer; yavrular da yaklaşık 70–80 gün dişiyle kalır. Bu sayılar, Vaşlovani raporunda tür hakkında verilen bilgilere ve genel başvuru kaynaklarına dayanır. Bu sayfa için Gürcistan genelinde incelenmiş yuvalardan elde edilen veriler değildir. 2024 tarihli listeye göre bu kuş Gürcistan’da yuva yapar ve yıl boyunca burada kalır. Serçe benzeri birçok kuş gibi uzun mesafelere göç etmez. Yabani kuşları kovalamayın veya yakalamayın.
Phasianus colchicus, IUCN Kırmızı Listesi’nde LC kategorisindedir; bu, dünya genelinde yok olma riskinin düşük olduğu anlamına gelir. Yayılış alanı çok geniştir: hem doğal olarak bulunduğu yerlerde hem de insanlar tarafından götürüldüğü birçok yerde yaşar. Gürcistan’ın 2024 tarihli listesinde hem dünya genelinde hem de Gürcistan’da LC kategorisinde yer alır. Gürcistan’daki kayıtlarda avlanarak elde edilmiş bir örnek de bulunur; ülkede bu türün belirlenmiş kurallar çerçevesinde avlandığı da belgelenmiştir. Ulusal Kırmızı Liste belgelerinde de Kolhis sülününün ülke içindeki kategorisi LC olarak gösterilir. Yerel sülünler esaret altında yetiştirilip doğaya bırakılır. Resmî basın açıklamalarında, türün koruma alanlarında ve Krtsanisi gibi yerlerde yeniden çoğaltılmasına yönelik çalışmalar anlatılır. Türün, hükümetin 2014 tarihli 190 sayılı kararnamesindeki resmî listede bulunup bulunmadığı, kararnamenin kendi metninden doğrulanmalıdır. Bu sayfa, Gürcistan’daki durumu 2024 tarihli listeye ve ulusal Kırmızı Liste belgelerine dayanarak LC olarak verir; daha yüksek bir tehdit kategorisi kastedilmez. Vashlovani hakkındaki 2021 tarihli bir çalışmada yerel tehditler arasında koyun otlatılması ve köpeklerin yol açtığı rahatsızlık, koruma alanının sınırında yasa dışı avcılık ve tarım arazilerinde yakma sayılır. Dışarıdan getirilen, çiftlikte yetiştirilmiş veya beyaz boyunlu sülünlerle çiftleşme, batıdaki yerel siyah boyunlu sülünler için belgelenmiş bir tehdittir. Bu sayfa, Gürcistan’daki her yerel grubun bu tür bir çiftleşmeden uzak kaldığını doğrulamamaktadır. Gürcistan’daki sülün sayısının zaman içinde nasıl değiştiğini gösteren ayrı bir veri dizisi burada yoktur.
Charles J. Sharp · Donsky · Anastasiia Pashkovskaia · Romzig · Giorgi Natsvlishvili
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Evet. Gürcistan kuşlarının 2024 yılı listesine göre bu kuş Gürcistan’da yuva yapıyor ve yıl boyunca orada yaşıyor.
Ovalarda ve dağ eteklerinde, yoğun bitki örtüsü arasında görülür: taşkın ovalarındaki ormanlarda, çalılıklarda ve kısmen açık kuru ormanlarda. Güncel bir kayıtta, Kaheti'deki Vaşlovani Koruma Alanları belirtilir. Batı Kolhis hakkındaki kaynaklarda Paliastomi ve Rioni havzalarından söz edilir. Haritada yalnızca tabloda yeterli kaydı olan bölgeler işaretlenmiştir. Diğer gözlemler ayrı gösterilir.
Avlanan, uzun kuyruklu iri bir kuştur. Erkeğin başı yeşil, yüzü kırmızıdır. Gövdesi bakır rengindedir ve pul benzeri bir deseni vardır; uzun kuyruğu çizgilidir. Dişi alacalı kahverengidir ve kuyruğu daha kısadır. Kafkasya’da görülen bu formun erkeklerinde genellikle boyun çevresinde beyaz bir halka yoktur. Ancak Avrupa’dan birçok fotoğrafta böyle bir halka görülür.
Genel olarak bu türün erkekleri, uzun kuyruklarıyla birlikte yaklaşık 65–89 cm, dişileri ise yaklaşık 53–70 cm uzunluğundadır. Bu sayfada Gürcistan’da ölçülen hayvanlara ait ayrı veriler bulunmuyor.
Tohum, başka bitkisel besinler ve böceklerle beslenir. Bu sayfada Gürcistan'da ne yediğine dair ayrı bir araştırma yer almıyor.
2024 yılı listesine göre bu kuş yuva yapıyor ve yıl boyunca bölgede yaşıyor. Vaşlovani’de erkek kuşların sesleri nisan ortasında kaydedildi.
Evet. 2024 yılı listesine göre bu kuş yuva yapar ve yıl boyunca aynı bölgede yaşar. Yuvasını yerde, sık bitkilerin arasında yapar.
İnsanlara zararsızdır. Hem dünya genelinde hem de 2024 ulusal listesinde, bu türe yönelik tehdidin düşük olduğu belirtilir (LC). Geleneksel olarak avlanır. Yürürlükteki avlanma kurallarına ve koruma alanlarındaki kurallara uyun. Yuvaları rahatsız etmeyin.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.






















