Bu sayfada ayrı bir Gürcistan diyet çalışması yoktur. Yayılış boyunca seçici bir otoburdur: sürgünler, yapraklar, otsular, tomurcuklar ve bazen ekinler. Kışın daha fazla odunsu otlama alır. Yırtıcı değildir. Gürcistan’ın ormanları karaca ve yaban domuzunun kullandığı yaprak, fındık ve kökü sağlar. Gürcistan’daki gerçekçi tablo orman kenarı ve açık ormandır ama yerel menü burada ölçülmemiştir.
Karaca
Capreolus capreolus
Divlja Srbija
Küçük bir geyik. Yaz kürkü pas-kahverengi, kış daha gridir; kaçarken beyaz bir sağrı lekesi görünür. Gürcistan’da yerleşik bir türdür.
Temel bilgiler bir bakışta
- Uzunluk
- 66–83 cm omuz
- Beslenme
- Otobur
- Gürcistan’daki durum
- Ülke düzeyinde yerleşik; haritada henüz gölgelendirilmiş bölge yok
- Yaşam alanı
- Orman kenarı / açık orman
- Familya
- Cervidae
- Koruma
- Asgari endişe
Avrupa karacası (Capreolus capreolus), Gürcüce შველი, geyik familyasında (Cervidae) bir memelidir. Cins Capreolus’un batı türüdür. Gürcistan’daki tek karacadır ve Gürcistan doğal yayılışının parçasıdır. Tür düzeyinde gövde uzunluğu çoğu zaman yaklaşık 107–126 cm, omuz yüksekliği 66–83 cm, kütle 22–32 kg’dır; başka tanımlar farklı rakamlar verir (bkz. Tanımlama). Zehri yoktur. Ana insan riskleri yol çarpışması, başıboş köpekler ve gizlenmiş bir yavruyu kaldırmaktır — ısırık değil. Önemli bir orman otoburu ve büyük etoburların avıdır. IUCN onu Least Concern listeler. Gürcistan Kırmızı Listesi’nde yoktur. Bu sayfanın bölgelere göre kayıt harita tablosunda hiçbir bölgenin şu an “Kaydedildi (fotoğraflı gözlemler)” durumu yoktur. Acara, Samtskhe — Javakheti, Kakheti, Mtskheta — Mtianeti, Tbilisi, Abhazya, Racha — Lechkhumi — Kvemo Svaneti ve Samegrelo — Zemo Svaneti kayıtları şimdilik yalnızca tekil kayıtlardır ve yayılış sayılmaz.
Tanıma
Karaca nasıl tanınır
Kısa kuyruklu ve beyaz sağrı lekeli küçük bir geyik. Yaz kürkü pas-kahverengi, kış daha gridir. Yalnızca erkekler boynuz büyütür. Gürcistan’da yerleşiktir.

Tür düzeyinde (Avrupa örnekleri) gövde uzunluğu yaklaşık 107–126 cm, omuz yüksekliği 66–83 cm, kütle 22–32 kg’dır. Kuyruk kısadır. Bazı tanımlar uzunluk yaklaşık 150 cm ve kütle 10–25 kg verir, bazıları 95–135 cm (kuyruk hariç) ve 15–30 kg. Rakamlar uyuşmaz. Bu sayfa ölçülmüş bir Gürcistan serisi yayımlanana kadar saha boyu için ilk, Avrupa aralığını kullanır. Erkekler genellikle dişilerden biraz büyüktür. Boynuzlar kısadır, çoğu zaman her yanda üç çatallıdır.
Yaz kürkü pas-kahverengidir; kış kürkü daha gri ve daha kalındır. Karın daha açıktır. Kaçarken beyaz sağrı lekesi yararlı bir işarettir. Yavruların sırtında ilk aylardan sonra solan beyaz benekler vardır. Dişilerin boynuzu yoktur.
Kızıl geyik (Cervus elaphus) Gürcistan’da da bulunur: çok daha büyük, daha uzun bacaklı, daha karmaşık boynuzlu; ulusal Kırmızı Liste’de Endangered listelenir ve başlıca korunan alanlarda kalır. Karaca kızıl geyik yavrusu değildir — ayrı türlerdir. Sibirya karacası (Capreolus pygargus) daha büyüktür ve burada Gürcistan faunasının parçası kabul edilmez; Gürcistan için yalnızca C. capreolus belirtilir. Yaban keçisi (Capra aegagrus) kalıcı kıvrık boynuzlara, yetişkin erkeklerde sakala ve dik yamaçlarda farklı bir dış çizgiye sahiptir. Yaban domuzu (Sus scrofa) daha ağırdır, boynuz değil dişlidir, daha yuvarlak izlidir. Tur ve çengelboynuz da siluet ve yaşam alanında ayrılır; bu atlasın henüz çengelboynuz için ayrı sayfası yoktur.
Zehirli değildir. Özellikle bir yavruyu tutmayın. Uzaktan izleyin.
Hangileriyle karışabilir
Gürcistan’da yaprak döken ve karışık ormanda, orman kenarlarında, alt örtülü açık ormanlıkta ve örtüye bitişik tarım arazisinde arayın. En çok iyi gelişmiş alt örtülü seyrek yaprak döken veya karışık ormanı tercih eder. Tür düzeyinde özellikle alacakaranlıkta daha açık zemin de kullanır. Bölgelere göre kayıt tablosundan yalnızca durumu “Kaydedildi (fotoğraflı gözlemler)” olan bölgeler haritada gölgelendirilir. Şu an böyle bir bölge yoktur; harita kayıtları yalnızca kaydedilmiş kalır. Ülke bulunuşu doğrulanmıştır. Ülke genelinde eşit yoğunluk varsaymayın. Kamera tuzağı izlemesi (2020–2021) onu üç Acara çalışma alanının tümünde kaydetti — Mtirala Milli Parkı, Kintrishi Korunan Alanları ve Machakhela Milli Parkı — toplam 2,188 fotoğraf. Bağımsız-fotoğraf yakalama oranları en yüksek Mtirala’daydı (100 tuzak-günü başına 6.68), sonra Machakhela (3.14) ve Kintrishi (1.31). Machakhela’da her kamera birimi karaca kaydetti; dağılış orada çengelboynuzdan daha düzgündü. Fotoğrafların çoğu ilkbahar ve yazda çekildi, Mtirala’da açık bir yaz zirvesi ve sonbahar ile kışta daha düşük oranlarla. Programdaki erken kış yerleşimi kar yaklaşık 1,400 m çevresinde derin olduğunda daha alçak patikaları kayırdı; bu bir tarama seçimidir, tür için yayımlanmış ulusal bir yükseklik sınırı değil. Algeti Milli Parkı için gösterge tür olarak adlandırılır (biyoizleme kısa listesi). Borjomi-Kharagauli Milli Parkı’nın ana memelileri arasındadır. Tusheti toynaklı topluluğunda ve Kazbegi Milli Parkı’nda mevcut olarak listelenir, bu sayfada ayrı bir sayım olmadan. Metre cinsinden Gürcistan’a özgü bir yükseklik aralığı burada yayımlanmamıştır.
Kayıt az · 8
Avrupa karacası haritası Reptiles.ge editoryal fotoğraf kayıtlarını ve herkese açık iNaturalist gözlemlerini birleştirir. Bölgeler, bölgelere göre kayıt tablosundan alınır; durum sütunu yeterli kaydı olan bölgeleri kaydı az olan bölgelerden ayırır.
Veri: Reptiles.ge + iNaturalist · Metodoloji
Etkileşimli harita yükleniyor.
- Arazi gözlemi
- Aynı yerde birkaç kayıt
Başlıca alacakaranlıkta ve şafakta aktiftir; rahatsızlık düşük olduğunda gündüz de görülebilir. Acara kamera verilerinde fotoğraf sıklığı ilkbahar–yazda en yüksek, sonbahar–kışta daha düşüktü. Erkekler boynuzlarını ekim–kasımda döker; yeni boynuzlar kadife içinde büyür. Tür düzeyinde kızgınlık temmuz–ağustostadır. Çiftleşmeden sonra embriyo birkaç ay uykuda kalır (embriyonik diyapoz) ve etkin gelişme kış sonunda yeniden başlar; yavrular mayıs–haziranda doğar, çoğu zaman bir veya iki. Yenidoğanlar beneklidir ve ilk günler bitki örtüsünde gizlenmiş yatar — bu terk edilme değildir. Bu rakamlar daha geniş yayılışın genel verileridir, bir Gürcistan doğum örneği değil. İzler yarık ve uzundur; koşuda arka iz öndekini örter. Kaçarken beyaz sağrı lekesi açılır. Sahada duyulur, özellikle ürktüğünde; bu sayfada Gürcistan kaydı yoktur. Klip xeno-canto XC1059462’dir (Maxime Raux, Castellane, Alpes-de-Haute-Provence, France, 18 Temmuz 2025). Ekolojik olarak bir otlayıcı ve av hayvanıdır. Gürcistan’da Avrasya vaşağı, boz kurt ve (bulunduğu yerde) Kafkasya parsı orta toynaklıları alan olarak belgelenir veya rutin listelenir; bu atlasdeki vaşak profilleri karacayı tipik bir orman avı kabul eder. Gürcistan etoburları için kesin diyet payları bu sayfada ölçülmez.
IUCN Kırmızı Listesi’nde Capreolus capreolus Least Concern olarak değerlendirilir (2016). Gürcistan Kırmızı Listesi’nde yoktur; Hükümet Kararı No. 190 (2014) burada bu türü listeliyor okunmaz. Gürcü av-memeli listesinde შველი olarak görünür; kotalar ve sezonlar kurum belgelerinde belirlenir ve burada güncel sayılar olarak kopyalanmaz. Geyikgiller (Cervidae) Bern Sözleşmesi Ek III’tedir; bu ulusal bir av yasağı değildir. Acara’da kamera tuzakları 2020–2021’de üç korunan alanın tümünde kaydetti, en çok fotoğraf Mtirala’daydı. Algeti gösterge listesi kaçak av, rahatsızlık ve hastalığı baskılar olarak adlandırır. Orman toynaklılarının, karaca dahil, yasadışı avı Gürcistan’da özellikle dağ bölgelerinde ciddi, uzun süreli bir sorundur. Mtirala’da kamera tuzakları insan olmadan köpekler de kaydetti, bazıları av ırklarına benzer — yerel bir rahatsızlık ve kovalama riski. Ulusal bir popülasyon eğilimi bu sayfada ölçülmez. Yabani hayvanları tutmayın.
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Evet. Yerleşiktir. Gürcistan’daki tek karacadır. Ulusal memeli kontrol listelerinde ve av türleri listesindedir.
Bölgelere göre kayıt harita tablosunda hiçbir bölgenin şu an “Kaydedildi (fotoğraflı gözlemler)” durumu yoktur. Acara, Samtskhe — Javakheti, Kakheti, Mtskheta — Mtianeti, Tbilisi, Abhazya, Racha — Lechkhumi — Kvemo Svaneti ve Samegrelo — Zemo Svaneti şimdilik yalnızca tekil kayıtlarla görünür ve yayılış sayılmaz. Orman kenarlarında, açık yaprak döken veya karışık ormanda ve alt örtüde. Kamera tuzağı izlemesi ayrıca Mtirala, Kintrishi ve Machakhela’yı not eder; en yüksek yakalama oranı Mtirala’dadır. Algeti, Borjomi-Kharagauli, Tusheti ve Kazbegi Milli Parkı için de adlandırılır — bunlar kaynak lokaliteleridir, harita tablosunda gölgelendirilen bölgeler değildir.
Kısa kuyruklu, yazın pas rengi kışın daha gri küçük bir geyik, koşarken beyaz sağrı lekesi. Yalnızca erkeklerin kısa boynuzları vardır. Kızıl geyik çok daha büyüktür; yaban keçisinin kıvrık kalıcı boynuzları vardır.
Tür düzeyinde omuz yüksekliği yaklaşık 66–83 cm, gövde uzunluğu 107–126 cm, kütle çoğu zaman 22–32 kg’dır. Başka tanımların rakamları farklıdır. Bu sayfada ayrı ölçülmüş bir Gürcistan serisi yoktur.
Bitkiler — sürgünler, yapraklar, otsular, tomurcuklar ve kışın daha fazla odunsu otlama. Diyet Gürcistan’da bu sayfada ayrıca çalışılmamıştır.
Başlıca alacakaranlıkta ve şafakta. Gündüz de görünebilir. Acara kamera tuzakları sonbahar ve kıştan çok ilkbahar ve yazda daha fazla fotoğraf kaydetti. Yerleşiktir ve birçok kuş gibi göçmez. Yavrular geç ilkbaharda doğar.
Zehirli değildir. Normalde saldırmaz. Bir yavruyu kaldırmayın. Köpekleri kontrol edin. Gece orman yollarında dikkatli sürün.
Küresel Least Concern’dir. Gürcistan Kırmızı Listesi’nde yoktur. Av türü olarak listelenir; sezon ve kota resmi kurallarla belirlenir. Ayrı bir kural başka demedikçe korunan alanlarda av yasaktır. Orman toynaklılarının kaçak avı Gürcistan’da belgelenmiş bir baskı olarak kalır.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.























