სხივოვანი მგლის ობობა
დიდი, დღის აქტიური მგლის ობობა — მშრალი ბალახოვანი და სტეპური ადგილების მონადირე; ადამიანისთვის უვნებელია.
სწრაფი მიმოხილვა
მთავარი მონაცემები ერთ შეხედვით
ჰაბიტატი
მშრალი სტეპი, ბალახი
სიგრძე
დაახლ. 9–25 მმ
შხამი
სუსტი — უვნებელი
კონსერვაცია
შეფასების გარეშე
აქტივობა
დღის
ოჯახი
Lycosidae
გალერეა
სხივოვანი მგლის ობობა ფოტოებში
საინტერესო ფაქტები
რა უნდა იცოდე
- 01
სახელი radiata პროსომის სხივურ/რადიალურ ნახატს უკავშირდება — ღია შუა ზოლიდან გამომავალი ხაზები.
- 02
მგლის ობობაა: ქსელით არ ნადირობს, მსხვერპლს აქტიურად მისდევს; დედა ნაშიერებს ზურგზე ატარებს.
- 03
საქართველოსა და კავკასიაში დადასტურებულია — მშრალი, თბილი ჰაბიტატების მკვიდრი.
- 04
ადამიანისთვის სამედიცინოდ უმნიშვნელოა; ნაკბენი იშვიათია და ჩვეულებრივ მსუბუქი ადგილობრივი რეაქციით შემოიფარგლება.
ბიოლოგია
კვება, ქცევა და კონსერვაცია
კვება
აქტიური მდევარია: ნადირობს მცირე მწერებსა და სხვა უხერხემლოებზე, ჩვეულებრივ საკუთარი ზომის დაახლოებით 20%-ზე ნაკლებ მსხვერპლზე. ქსელით არ იჭერს — მოძრაობს ბალახსა და მიწაზე და მხედველობითა და სისწრაფით იჭერს ნადირს.
ქცევა
დღის აქტიურია. შეწყვილება შემოდგომაზეა; შემდეგ მდედრი თხრის არაღრმა თავშესაფარს, სადაც კვერცხის კოკონს აკეთებს. ახალგაზრდები კოკონს დეკემბერში ტოვებენ, ზამთარს დედასთან ატარებენ და აპრილ–მაისში იფანტებიან — მგლის ობობებისთვის დამახასიათებელია ნაშიერების ზურგზე ტარება. მუდმივ მიწის სოროს (როგორც ზოგი Lycosa) არ აშენებს; დროებით თავშესაფარს იყენებს ჩამოცვენისასა და კვერცხდებისას. ტაქსონომიურად Hogna radiata კომპლექსი გადასინჯვას საჭიროებს — სახელი ფართო არეალის განსხვავებულ პოპულაციებს ერგება.
კონსერვაცია
გლობალურად ფართოდაა გავრცელებული და ხშირია ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და კავკასიაში; ცალკე IUCN შეფასება ფართოდ არ გამოიყენება. მთავარი საფრთხეები ადგილობრივია — ჰაბიტატის გარდაქმნა და უმიზეზო განადგურება შიშის გამო. ეკოსისტემისთვის სასარგებლოა როგორც მწერების მტაცებელი.
კითხვები
ხშირად დასმული კითხვები
მოკლე პასუხები სხივოვანი მგლის ობობა-თან დაკავშირებულ ყველაზე მნიშვნელოვან კითხვებზე.
არა — ადამიანისთვის უვნებელია. შხამი აქვს მწერების მოსანადირებლად, მაგრამ სამედიცინო მნიშვნელობა არ აქვს; ნაკბენი იშვიათია და ჩვეულებრივ ფუტკრის ნაკბენის მსგავს მსუბუქ დისკომფორტს იწვევს.
მშრალ და ნახევრადმშრალ ადგილებში — სტეპებში, ბალახოვან ადგილებში, ღია ლანდშაფტებში. სახეობა დადასტურებულია საქართველოსა და ფართო კავკასიაში არანეოლოგიური კატალოგებით.
ზომისა და გარეგნობის გამო ზოგ ენაზე false tarantula ეწოდება, თუმცა ნამდვილ ტარანტულებს (Theraphosidae) არ ეკუთვნის — მგლის ობობების (Lycosidae) ოჯახის წევრია.
მცირე მწერებსა და სხვა უხერხემლოებს. ქსელს ნადირობისთვის არ აშენებს — დღისით მოძრაობს და მსხვერპლს სისწრაფითა და მხედველობით იჭერს.
შეწყვილება შემოდგომაზეა. მდედრი კვერცხის კოკონს არაღრმა თავშესაფარში აკეთებს; ახალგაზრდები ზამთარს დედასთან ატარებენ (ხშირად ზურგზე) და გაზაფხულზე იფანტებიან.
