Bıyıklı siyah yarasa
Myotis mystacinus
Polina Polezhankina · Salavatsky District
Temel bilgiler bir bakışta
- Beslenme
- Böcekçil: sinekler, örümcekler, güveler
- Gürcistan'daki durumu
- Yerli; yaygın
- Boyut
- Vücut 3,5–4,8 cm, ağırlık 4–8 g
- Yaşam alanı
- Ormanlar, dağlar, yerleşimler, su kenarları
- Familya
- Vespertilionidae
- Koruma durumu
- LC / LC
Bıyıklı siyah yarasa (Myotis mystacinus) minicik, koyu kürklü ve çok hareketli bir yarasadır: vücudu 3,5–4,8 cm'dir ve 4–8 g gelir. Gürcistan'da yaygındır ve Zugdidi ile Kutaisi'den Tiflis'e, Bakuriani'ye ve Lagodehi'ye kadar 30'dan fazla yerden bilinir. Ormanlarda, dağlarda, tarlalarda ve yerleşim yerlerinde yaşar; yazın kaya yarıklarında, binalarda ve ağaç kovuklarında saklanır. Birkaç yakın akrabası ona öyle benzer ki sakallı yarasadan (Myotis brandtii) ancak 1970'te ayrıldı. Evinize bir yarasa girerse onu çıplak elle yakalamayın: pencereyi açın ve çıkması için zaman tanıyın.
Tanıma
Bıyıklı siyah yarasa nasıl tanınır
Uzun, koyu ve dağınık kürklü küçük bir Myotis türüdür. Kulakları ve kanat zarı koyudur. Gürcistan'da neredeyse aynı görünen birkaç yarasa yaşar, bu yüzden türü görünüşten ayıramazsınız.
Minicik bir yarasadır: vücudu 3,5–4,8 cm, kanat açıklığı 21–24 cm, ağırlığı 4–8 g'dır. Vücudu narin, kürkü sık ve dağınıktır.
Sırtı koyu kahverengiden altın rengine kadar değişir, karnı grimsidir. Kulakları ve kanatları koyudur. Yakın türlerde de bu özellikler bulunur, bu yüzden yalnızca bunlarla tür belirlenemez.
David yarasası, sakallı yarasa ve Alcathoe yarasası ona çok benzer. Bunlar dişlerinin yapısı ya da DNA'larıyla ayrılır; uzmanlar bile bazen yanılır. Tanımak için yarasa yakalamayın: bu, uzmanların işidir.
Renk
Sırt koyu kahverengiden altın rengine kadar değişir, bazen sarımsı ve koyu kum rengi tonlar taşır. Karın grimsidir. Kulaklar ve kanat zarı koyu, neredeyse siyahtır.
Renk örnekleri temsilidir. Türü yalnızca renge göre belirlemeyin.
Bıyıklı siyah yarasa çok farklı ortamlarda yaşar: ormanlarda, dağlarda, çayırlarda, tarım arazilerinde, hatta şehirlerde. Yazın kaya yarıklarında, binalarda ve ağaç kovuklarında, yerleşim yerlerinde ise çoğu zaman pencere pervazlarının ve kepenklerin arkasında saklanır. Kışı yeraltı tüneklerinde geçirir, yazın ise büyük mağaralardan kaçınır. Gürcistan'da kısmen mağarada yaşayan bir tür sayılır. Gürcistan'ın en geniş alandan bilinen Myotis türlerindendir. Batıda Zugdidi, Kutaisi, Zestafoni, Şroşa, Saçhere ve Çakvistavi yakınında ve Pshu-Gumista koruma alanında bulunmuştur. Merkezde Borjomi, Bakuriani, Ateni ve Tshinvali yakınında ve Liahvi koruma alanında, doğuda ise Tiflis'te, Mtsheta, Ananuri, Duşeti, Ahmeta ve Lagodehi yakınında, Korugi ve Gardabani koruma alanlarında ve Bolnisi yakınında bilinir. Bunlar tek tek kayıtlardır; her yerde bol olduğu anlamına gelmez.
Bıyıklı siyah yarasa küçük böceklerle, özellikle sinekler ve tatarcıklarla beslenir. Örümcekleri ve güveleri de yer. Bitki örtüsünün kenarlarında, açık tarlaların ve suyun üzerinde avlanır. Tüneğinden çıkınca çoğu zaman en yakın gölete gider ve yüzeyin üzerinde daireler çizer, sonra ağaç tepelerinin, dik yamaçların ve çatıların çevresinde uçar.
Bıyıklı siyah yarasa çok canlı, hareketli bir yarasadır. Büyük gruplar oluşturmaz: yaz tüneklerinde nadiren 10–12'den fazlası toplanır ve çoğu zaman bir yarığa tek başına ya da ikişer üçer sığınır. Kışın büyük mağaralarda 20–30 m yükseklikte 10–15 bireylik gruplar halinde asılır. Tünek ne kadar sıcaksa gruptaki birey sayısı o kadar azdır. Ekolokasyon sesleri 34–102 kHz aralığındadır, en güçlü yaklaşık 53 kHz'dedir ve her ses yaklaşık 3 milisaniye sürer. Çoğu Myotis türünde olduğu gibi dişi genellikle yılda tek yavru doğurur.
Küresel ölçekte bıyıklı siyah yarasa Asgari Endişe (LC, 2016) kategorisindedir: yaygındır ve ciddi bir tehditle karşı karşıya değildir. Avrupa'nın en yaygın yarasalarındandır. Gürcistan'da da 2021 ulusal değerlendirmesine göre Asgari Endişe (LC) kategorisindedir ve popülasyonu sabittir. Ağaç kesimi ve ağaçlardaki, binalardaki ve yeraltındaki tüneklerin tahribi ona zarar verir.
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Neredeyse bütün ülkede. 30'dan fazla yerde bulunmuştur: Zugdidi ve Kutaisi yakınında, Pshu-Gumista koruma alanında, Borjomi ve Bakuriani yakınında, Tiflis'te, Ananuri, Ahmeta ve Lagodehi yakınında. Ormanlarda ve dağlarda olduğu kadar köylerin yakınında da yaşar.
Görünüşten neredeyse imkânsızdır. David yarasası, sakallı yarasa ve Alcathoe yarasası ona çok benzer. Bunlar dişleri ya da DNA'larıyla ayrılır. Bu bir uzman işidir, bu yüzden yarasayı yakalamayın.
Size saldırmaz, ama ona çıplak elle dokunmayın. Yarasa ısırığı çok küçük olabilir ve kolayca gözden kaçar. İnsanların gördüğü yarasaların çoğu kuduz olmasa da kuduz görünüşe bakarak dışlanamaz. Isırık ya da çizikten sonra yeri en az 15 dakika sabun ve suyla yıkayın ve doktora başvurun; acil durumda 112'yi arayın.
Sakin olun ve çocukları ve evcil hayvanları odadan çıkarın. Diğer odaların kapılarını kapatın, dışarıya açılan pencereyi ya da kapıyı ardına kadar açın ve gereksiz ışıkları söndürün. Sonra geri çekilin ve zaman tanıyın: yarasa genellikle çıkışı kendisi bulur. Uçan bir yarasayı yakalamaya çalışmayın.
Küçük böcekler: özellikle sinekler ve tatarcıklar, ayrıca örümcekler ve güveler. Suyun ve tarlaların üzerinde, bitki örtüsünün kenarlarında avlanır. Çoğu zaman önce bir göletin üzerinde daireler çizer, sonra ağaç tepelerini dolaşır.
Tehdit altında değildir. Hem küresel ölçekte hem de Gürcistan'ın 2021 ulusal değerlendirmesinde Asgari Endişe (LC) kategorisindedir. Avrupa'nın en yaygın yarasalarındandır. Ağaç kesimi ve tüneklerinin tahribi ona zarar verir; bu yüzden binalardaki ve mağaralardaki yarasaları rahatsız etmeyin.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.
