Sakallı yarasa
Myotis brandtii
Sultangareyeva Liliya · Rep. of Bashkortostan
Temel bilgiler bir bakışta
- Beslenme
- Böcekçil: sivrisinekler, sinekler, küçük güveler
- Gürcistan'daki durumu
- Yerli
- Boyut
- Vücut 3,8–5 cm, kanat açıklığı 21–24 cm
- Yaşam alanı
- Su kenarındaki yaprak döken ve karma ormanlar
- Familya
- Vespertilionidae
- Koruma durumu
- LC / LC
Sakallı yarasa (Myotis brandtii) küçük bir yarasadır: vücudu 3,8–5 cm, kanat açıklığı 21–24 cm, ağırlığı 4,5–9,5 g'dır. Bıyıklı siyah yarasaya o kadar benzer ki 1970'lere kadar onun alttürü sayıldı, bugün bile ikisi dişlerinden ayrılır. Yaprak döken ve karma ormanlarda, çoğu zaman su kenarında yaşar. Gürcistan'dan, Bakuriani ve Akhaldaba dahil, 28 kayıt bilinir. Evinize bir yarasa girerse onu çıplak elle yakalamayın: pencereyi açın ve çıkması için zaman tanıyın.
Tanıma
Sakallı yarasa nasıl tanınır
Küçük, grimsi kahverengi bir yarasadır; kürkü kalın, uzun ve hafifçe karışıktır. Üyeleri birbirine çok benzeyen bıyıklı yarasalar grubuna girer. Görünüşüne bakarak, hele uçarken, tür güvenilir biçimde tanınamaz.
Boyut: vücut 3,8–5 cm, ön kol 33–39 mm, kanat açıklığı 21–24 cm, ağırlık 4,5–9,5 g'dır.
Sırtı grimsi kahverengidir, kıl uçları kızılımsı kahverengi ya da altın rengidir. Karnı açık renklidir, beyazımsıdan sarımsı griye kadar değişir. Kürkü kalın, uzun ve karışıktır. Bir yaşına kadar gençler koyu gridir ve bıyıklı siyah yarasaya çok benzer.
Kulak orta uzunluktadır, uca doğru daralır ve arka kenarında bir çentik vardır. Kulağın içindeki kıvrım, tragus, Myotis alcathoe'dekinden daha uzundur.
Bıyıklı siyah yarasadan dişleri ve erkeğin penisinin biçimiyle ayrılır: alt çenede üçüncü küçük azı dişi ikincinin yarısından büyüktür. Myotis davidii de ona çok benzer. Bunu ancak uzmanlar, elde tutulan bir yarasada kontrol eder; bu yüzden yarasayı yakalamayın.
Renk
Sırtı grimsi kahverengi ya da koyu kahverengidir, kıl uçları kızılımsı kahverengi ya da altın rengidir. Kıl dipleri koyudur. Karnı grimsi beyaz ya da sarımsı gridir. Gençler koyu gridir.
Renk örnekleri temsilidir. Türü yalnızca renge göre belirlemeyin.
Hangileriyle karışabilir
Sakallı yarasa yaprak döken ve karma ormanların yarasasıdır ve çoğu zaman su kenarında yaşar. Deniz seviyesinden 1800 m'ye kadar görülür. Yazın ağaç kovuklarında, kaya çatlaklarında, yarasa kutularında ve binalarda dinlenir. Kışı mağaralarda, eski maden galerilerinde, bodrumlarda ve kireçtaşı çatlaklarında, çoğu zaman mağaranın girişe yakın soğuk kısmında geçirir. Yayılış alanı Avrupa'yı ve Batı Asya'yı kapsar. Gürcistan'dan, Bakuriani ve Akhaldaba dahil, 28 kayıt bilinir. Kısmen mağara yarasasıdır: zaman zaman mağaralarda görülür, ama yalnızca yeraltında yaşamaz.
Sakallı yarasa küçük uçan böceklerle beslenir: sivrisinekler, tatarcıklar ve küçük güveler. Besininin büyük kısmı sineklerdir; bunların arasında muhtemelen yapraklardan ya da başka yüzeylerden topladığı gündüz aktif sinekler de vardır. Örümcek de yakalar. Ormanda ve açıklıklarda, ağaç tacı yüksekliğinde ya da gövdeler arasında, ayrıca suyun üzerinde alçaktan avlanır.
Sakallı yarasa alacakaranlıkta çıkar. Uçuşu hızlı ve çeviktir, açık alanda keskin dönüşler yapabilir. Kışı tek başına ya da küçük gruplar halinde, bazen başka türlerle birlikte uykuda geçirir. Çiftleşme sonbaharda, kış uykusu sırasında da olur. Dişi spermi ilkbahara kadar saklar ve döllenme ancak o zaman gerçekleşir. Yazın dişiler 20–60 bireylik doğum kolonileri kurar, erkekler ayrı yaşar. Her dişi yaz başında tek yavru doğurur; yavru yaklaşık bir aylıkken uçmaya başlar. Avrupa'da bilinen en yaşlı birey 19 yıl 8 aylıktı.
Küresel ölçekte sakallı yarasa Asgari Endişe (LC, 2020) kategorisindedir: yaygın ve bol bir türdür, azaldığına dair bir işaret yoktur. Onu yaşlı ormanların kesilmesi, kışlık barınakların azlığı ve kolonilerin rahatsız edilmesi tehdit eder. Yavaş ürediği için kayıplarını zor telafi eder. Gürcistan'da 2021 ulusal değerlendirmesine göre Asgari Endişe (LC) kategorisindedir ve popülasyonu sabittir. Avrupa'da, bütün yarasalar gibi, koruma altındadır.
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Evet. Gürcistan'dan, Bakuriani ve Akhaldaba dahil, 28 kayıt bilinir. Zaman zaman mağaralarda görülür, ama esas olarak bir orman yarasasıdır. Çoğu zaman bıyıklı siyah yarasayla aynı tüneği paylaşır, bu da onları ayırmayı daha da zorlaştırır.
Gözle neredeyse imkânsızdır. İkisi dişlerinden ve erkeğin penisinin biçiminden ayrılır: sakallı yarasada alt çenedeki üçüncü küçük azı dişi ikincinin yarısından büyüktür. Gençler özellikle birbirine benzer. Bunu uzmanlar kontrol eder, bu yüzden yarasayı yakalamayın.
Size saldırmaz, ama ona çıplak elle dokunmayın. Yarasa ısırığı çok küçük olabilir ve kolayca gözden kaçar. İnsanların gördüğü yarasaların çoğu kuduz olmasa da kuduz görünüşe bakarak dışlanamaz. Isırık ya da çizikten sonra yeri en az 15 dakika sabun ve suyla yıkayın ve doktora başvurun; acil durumda 112'yi arayın.
Küçük böcekler, çoğunlukla sinekler: sivrisinekler, tatarcıklar ve diğer sinekler, ayrıca küçük güveler ve örümcekler. Ormanda ağaç tacı yüksekliğinde ya da gövdeler arasında avlanır. Suyun üzerinde de alçaktan uçar. Avının bir kısmını yapraklardan toplar.
Avrupa'da bilinen en yaşlı birey 19 yıl 8 aylıktı. Eskiden ona 40 yıla varan ömür biçiliyordu, ama bu kayıtlar artık ayrı bir tür olan Sibirya yarasasına aittir. Çoğu daha kısa yaşar: Saint Petersburg yakınlarında yaklaşık 8,5 yıl, Baltık bölgesinde en fazla 18,5 yıl.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.
