Yeşil karakurbağa
Bufotes viridis
Yeşil benekli sırtlı zararsız bir karakurbağa. Gürcistan’da açık arazide yaygındır, sık ormanda kıttır.
Genel bakış
Nedir Yeşil karakurbağa
Yeşil karakurbağa (Bufotes viridis), Gürcistan’da açık arazinin zararsız, yeşil benekli karakurbağasıdır. 2026 Gürcistan kontrol listesi onu biyolojik olarak doğrulanmış tür kabul eder ve Bufotes viridis adını tutar. Gerçek karakurbağa familyasına (Bufonidae) aittir. Zehirli ısırığı yoktur ve insanlar için tehlikeli değildir. Tür düzeyinde uzunluk genellikle yaklaşık 5–12 cm’dir; dişiler genellikle erkeklerden büyüktür. IUCN onu Least Concern değerlendirir. Gürcistan’ın 2014 Kırmızı Listesi’nde yoktur.
Son güncelleme
Tanıma
Yeşil karakurbağa nasıl tanınır
Düzensiz yeşil veya zeytin lekeli, yatay gözbebekli ve gözlerin arkasında büyük bezli kısa, siğilli bir karakurbağa. Gürcistan’da en sık Kafkasya karakurbağasıyla karıştırılır.
- 01
Sırt gri veya zeytindir, düzensiz yeşil veya zeytin lekelerle. Yanlarda çoğu zaman küçük kırmızı veya turuncu siğiller vardır. Karın grimidir. Gürcistan’ın kurak güneydoğusunda bazı bireyler dar bir orta sırt şeridiyle de tanımlanmıştır.
- 02
Gözlerin arkasındaki büyük bezler — parotoid bezler — ağız veya gözleri tahriş edebilen savunma salgısı üretir. Gözbebeği yatay bir yarıktır; yuvarlak kulak zarı genellikle görünür.
- 03
Deri siğillidir. Uzunluk genellikle yaklaşık 5–12 cm’dir; dişiler genellikle erkeklerden büyüktür. Üreme mevsiminde erkeklerde parmaklarda kaba yastıklar gelişir — önce birinci parmakta, mevsim zirvesinde çoğu zaman ikinci ve üçüncüde de.
- 04
Kafkasya karakurbağası kahverengi veya kırmızımsı kahverengidir, yeşil benekli mozaik yoktur ve daha çok ormanda yaşar. Yeşil karakurbağa açık arazi hayvanıdır. İkisi de Borjomi Kanyonu’nda bulunur ama farklı mikroyaşam alanlarında.
- 05
Suriye sarımsak kurbağasının dikey gözbebekliği ve arka ayakta sert kazıcı «kürek»i vardır; gözlerin arkasında büyük bezleri yoktur. Ağaç kurbağalarının düz derisi ve parmaklarda yapışkan diskleri vardır.
Biyoloji
Yaşam alanı, beslenme, davranış ve koruma
Yaşam alanı ve yayılış
1996 Gürcistan incelemesi onu Kafkasya Kıstağı boyunca haritalar — ormandan çöle ve yerleşik araziye — ama kapalı tavan ormanından kaçınır, açıklıklarda görünebilir. O makale doğu Gürcistan’da 28, batıda 14 lokalite listeler; nemli güneybatı Karadeniz kıyısı dışında ülke genelinde boldur. Batum ve Poti kayıtları daha eskidir (Nikolsky 1913 ve sonraki atıflar) ve orada kıttır. Kontrol listesinde yayılış güveni ortadır. 2026 barkodu ve kontrol listesi figürü Pantishara Kanyonu’ndandır (Dedoplistskaro Belediyesi, Kaheti). Borjomi Kanyonu’nda üreme 1993–1994 saha çalışmalarıyla doğrulanmıştır; o alan yaklaşık 900–1200 m’dedir — yerel bir çalışma aralığı, ülke çapında yükseklik sınırı değil. Bu atlas Kaheti (Pantishara) ve Samtshe–Cavaheti (Borjomi) dahil 12 bölgenin tümünü işaretler; batı kıyı bölgeleri o eski kayıtlar nedeniyle dahildir ve kıt kabul edilmelidir. Bozkır, açıklık, bahçe, park ve başka açık yerleşik arazide arayın. Sığ havuz, hendek ve göletlerde ürer — tür düzeyinde genellikle 50 cm’den derin değil.
Beslenme
Yetişkinler karada avlar: kınkanatlılar, örümcekler, karıncalar ve başka sürünen omurgasızlar. Karıncalar yetişkin diyetinin önemli bir parçasıdır; yeni dönüşmüş gençler daha küçük av alır — kuyruklu bacaklılar, küçük kınkanatlılar, akarlar ve sinekler. Iribaşlar yosun ve çürüyen bitki maddesi yer. Bu sayfada ayrı bir Gürcistan diyet çalışması yoktur; bunlar tür düzeyi verileridir.
Davranış
Başlıca alacakaranlıkta ve gece aktiftir. Gündüz gizlenir. Üreme sırasında sığ su çevresinde gündüz de görünebilir. Kuru havada gece içmek için suya gelebilir. Borjomi Kanyonu’nda üreme zirvesi nisan–haziran kaydedilmiştir. Açık arazi karakurbağasıdır: Borjomi’de dişiler bir sezonda birden fazla kuluçka bırakabilir, genellikle bir bırakan orman karakurbağasından farklı. Yumurtalar suda uzun ipler halinde bırakılır. Orada dişiler tipik olarak üç kıştan sonra olgunlaşır; o örnekteki en yaşlı dişiler 9–12 yıla ulaştı. Karada kışlar — yuvalarda, deliklerde ve taş altında; bazen suda. Birini bulursanız olduğu yerde bırakın ve kaldırmayın. Her temastan sonra ellerinizi yıkayın. İnsanlar için tehlikeli değildir.
Koruma
IUCN Kırmızı Listesi Bufotes viridis’i Least Concern değerlendirir (2023). Gürcistan’ın 2014 Kırmızı Listesi’nde yoktur — orada listelenen amfibiler Kafkasya semenderi ve Suriye sarımsak kurbağasıdır. Çoğu zaman bahçe, park ve başka insan yakınındaki yerlerde yaşar. Yerel tehditler çayır kaybı ve sulak alanların kurumasını içerir; orman açılması bu açık arazi türüne yarayabilir. AmphibiaWeb onu Bern Sözleşmesi Ek II’de listeler.
Evet. 2026 Gürcistan kontrol listesinde biyolojik olarak doğrulanmıştır. 1996 incelemesi onu nemli Karadeniz kıyısı dışında ülkede yaygın kabul eder.
Açık, kuru veya yarı kurak arazide — bozkır, açıklık, bahçe ve yerleşik arazi, özellikle doğu Gürcistan’da. Adı geçen yerler Pantishara (Dedoplistskaro, Kaheti) ve Borjomi Kanyonu’nu içerir. Nemli Karadeniz kıyısında kıttır. Harita 12 bölgenin tümünü işaretler; batı kıyı işaretleri daha eski kayıtlara dayanır ve kıt kabul edilmelidir.
Hayır. Zehirli ısırığı yoktur ve insanlar için zararsızdır. Gözlerin arkasındaki bezlerin salgısı ağız veya gözleri tahriş edebilir; temastan sonra ellerinizi yıkayın ve kaldırmayın. Köpeğin ağzına alması zararlı olabilir.
Yeşil veya zeytin lekeli, yatay gözbebekli ve gözlerin arkasında büyük bezli kısa, siğilli bir karakurbağa. Düz kahverengi bir orman karakurbağası başka bir türdür.
Yeşil karakurbağanın yeşil benekli sırtı vardır ve açık arazide yaşar. Kafkasya karakurbağası kahverengidir, o benekli mozaik yoktur ve daha çok ormanda bulunur. İkisi de Borjomi’de bulunur ama farklı yerlerde.
Bu atlasde değil. 2026 Gürcistan kontrol listesi Bufotes viridis adını tutar: Kafkasya ve Avrupa yeşil karakurbağaları arasında coğrafi veya genetik yalıtım kanıtı yoktur. Bazı çalışmalar Kafkasya popülasyonlarını B. sitibundus çağırır. Sahada hayvan aynı şekilde tanımlanır.
Tür düzeyinde uzunluk genellikle yaklaşık 5–12 cm’dir. Dişiler genellikle erkeklerden büyüktür. Borjomi’de ikinci yazın sonundaki gençler yaklaşık 3–5 cm’dir.
İzleyin ve olduğu yerde bırakın. Kaldırmayın veya bir havuzdan taşımayın. Temastan sonra ellerinizi yıkayın. İnsanlar için tıbbi risk değildir.
- Tarkhnishvili et al. 2026 — Annotated checklist of Georgia's amphibians and reptiles
- Tarkhnishvili 1996 — The distribution and ecology of the amphibians of Georgia and the Caucasus
- Tarkhnishvili 1993 — Anurans of Borjomi Canyon
- Gokhelashvili & Tarkhnishvili 1994 — Age structure of six Georgian anuran populations
- Tarkhnishvili & Gokhelashvili 1999 — The amphibians of the Caucasus
- Dufresnes et al. 2019 — Fifteen shades of green
- Speybroeck et al. 2020 — Species list of the European herpetofauna
- Frost — Amphibian Species of the World (Bufotes viridis)
- AmphibiaWeb — Bufotes viridis
- IUCN SSC Amphibian Specialist Group 2023 — Bufotes viridis
- საქართველოს მთავრობის დადგენილება №190 (2014) — წითელი ნუსხა
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
İlgili rehberler
