Yetişkin yeşil karakurbağaları çoğunlukla karada avlanır ve kınkanatlılar, örümcekler, karıncalar ve başka sürünen omurgasızlarla beslenir. Karıncalar yetişkinlerin besininin önemli bir parçasıdır. İribaşlıktan yeni çıkmış genç karakurbağaları daha küçük avlar yakalar — kuyruklu bacaklılar, küçük kınkanatlılar, akarlar ve sinekler. İribaşlar yosun ve çürüyen bitki artıklarıyla beslenir. Bu beslenme verileri türün geneline aittir, özellikle Gürcistan’daki karakurbağalarına değil.
Ioane Rostiashvili
İnsan için risk
ZararsızTıbbi zehir riski yok
Tıbbi açıdan önemli zehir yok. Yine de ellemeyin — izleyin ve olduğu yerde bırakın.
Yeşil benekli sırtlı zararsız bir karakurbağa. Gürcistan’da açık arazide yaygındır, sık ormanda kıttır.
Temel bilgiler bir bakışta
- Uzunluk
- yaklaşık 5–12 cm
- Yaşam alanı
- Bozkır, açık zemin
- Etkinlik
- Alacakaranlık–gece
- Zehir
- Yok — zararsız
- Koruma
- Asgari endişe
- Familya
- Bufonidae
Yeşil karakurbağa (Bufotes viridis), sırtında yeşil lekeler olan zararsız bir karakurbağasıdır. Gürcistan’da çoğunlukla açık arazide yaşar. Gürcistan’ın amfibi ve sürüngenlerine ait 2026 kontrol listesinde biyolojik olarak doğrulanmış tür olarak yer alır; yani Gürcistan’da bulunduğu doğrulanmıştır. Kontrol listesi Bufotes viridis adını korur. Gerçek karakurbağaları familyasına (Bufonidae) aittir. Zehirli ısırığı yoktur ve insanlar için tehlikeli değildir. Boyu genellikle yaklaşık 5–12 cm’dir (tür geneli için bir değer); dişiler genellikle erkeklerden büyüktür. IUCN’nin küresel değerlendirmesinde Asgari Endişe (Least Concern) kategorisindedir. Gürcistan’ın 2014 Kırmızı Listesi’nde yer almaz.
Tanıma
Yeşil karakurbağa nasıl tanınır
Düzensiz yeşil veya zeytin lekeli, yatay gözbebekli ve gözlerin arkasında büyük bezli kısa, siğilli bir karakurbağa. Gürcistan’da en sık Kafkasya karakurbağasıyla karıştırılır.
Sırt gri veya zeytindir, düzensiz yeşil veya zeytin lekelerle. Yanlarda çoğu zaman küçük kırmızı veya turuncu siğiller vardır. Karın grimidir. Gürcistan’ın kurak güneydoğusunda bazı bireyler dar bir orta sırt şeridiyle de tanımlanmıştır.
Gözlerin arkasındaki büyük bezler — parotoid bezler — ağız veya gözleri tahriş edebilen savunma salgısı üretir. Gözbebeği yatay bir yarıktır; yuvarlak kulak zarı genellikle görünür.
Deri siğillidir. Uzunluk genellikle yaklaşık 5–12 cm’dir; dişiler genellikle erkeklerden büyüktür. Üreme mevsiminde erkeklerde parmaklarda kaba yastıklar gelişir — önce birinci parmakta, mevsim zirvesinde çoğu zaman ikinci ve üçüncüde de.
Kafkasya karakurbağası kahverengi veya kırmızımsı kahverengidir, yeşil benekli mozaik yoktur ve daha çok ormanda yaşar. Yeşil karakurbağa açık arazi hayvanıdır. İkisi de Borjomi Kanyonu’nda bulunur ama farklı mikroyaşam alanlarında.
Doğu kazayak kurbağasının gözbebeği dikeydir ve arka ayağında kazmak için sert bir «kürek» vardır; gözlerinin arkasında büyük bezler yoktur. Ağaç kurbağalarının derisi düzdür ve parmaklarında yapışkan diskler vardır.
Hangileriyle karışabilir
Yeşil karakurbağa açık arazi hayvanıdır. 1996 verilerine göre Kafkas Kıstağı boyunca geniş bir alana yayılır — ormandan çöle kadar, yerleşim alanları da dahil. Sık, kapalı tepe örtülü ormandan kaçınır, ancak orman açıklıklarında görülebilir. Aynı 1996 verilerine göre doğu Gürcistan’da 28, batıda 14 yerden bilinir. Nemli güneybatı Karadeniz kıyısı dışında ülke genelinde yaygındır. Batum ve Poti kayıtları eskidir: 1913 yılına dayanır ve sonraki çalışmalarda tekrarlanmıştır. Yeşil karakurbağa bu bölgede kıttır. 2026 verilerine göre Gürcistan’daki yayılışı hakkındaki bilginin güvenilirliği orta düzeydedir. 2026’da yayımlanan DNA barkodu ve çizim Pantishara Kanyonu’ndandır (Dedoplistskaro Belediyesi, Kaheti). Borjomi Kanyonu’nda üreme 1993–1994 saha çalışmalarıyla doğrulanmıştır. Çalışılan alan yaklaşık 900–1200 m yüksekliktedir — bu tek bir yerin yüksekliğidir, türün Gürcistan’daki yükseklik sınırı değildir. Herkese açık fotoğraflı gözlemler yeşil karakurbağayı 10 bölgede kaydetmiştir: Kaheti, Mtsheta-Mtianeti, Tiflis, Kvemo Kartli, Samegrelo-Zemo Svaneti, Samtshe-Cavaheti, Acara, Şida Kartli, Raça-Leçhumi ve Kvemo Svaneti ile İmereti. Bu bölgeler haritada işaretlidir. Abhazya’dan şimdilik yalnızca bir kayıt vardır, Guria’dan ise hiç yoktur; bu yüzden bu iki bölge haritada henüz işaretli değildir. Bir bölgeden az kayıt olması ya da hiç kayıt olmaması, orada karakurbağanın bulunmadığı anlamına gelmez. Kayıt sayısı oradaki karakurbağa sayısını değil, insanların orada ne sıklıkla gözlem yaptığını gösterir. Bozkırda, açıklıklarda, bahçelerde, parklarda ve başka açık yerleşim alanlarında arayın. Yumurtalarını sığ su birikintilerine, hendeklere ve göletlere bırakır — genellikle 50 cm’den sığ yerlere (tür geneli için bir değer).
Kaydedildi (fotoğraflı gözlemler)arazi kaydı
Kayıt az · 1
Yeşil karakurbağa haritası Gürcistan'dan herkese açık iNaturalist fotoğraflı gözlemlerine dayanır. Haritada yalnızca bölgelere göre kayıt tablosunda yeterli kaydı olan bölgeler gösterilir; diğer noktalar tekil kayıtlardır. Kayıt sayısı popülasyon yoğunluğunu değil, gözlem yoğunluğunu yansıtır.
Veri: Reptiles.ge + iNaturalist · Metodoloji
Etkileşimli harita yükleniyor.
- Arazi gözlemi
- Aynı yerde birkaç kayıt
- Fotoğraf kaydı
- Kayıt bulunan bölge
Yeşil karakurbağa çoğunlukla alacakaranlıkta ve gece etkindir, gündüz ise saklanır. Üreme döneminde sığ suyun yakınında gündüz de görülebilir. Kuru havada geceleri su içmek için suya gelebilir. Borjomi Kanyonu’nda en yoğun olarak nisan–haziran arasında ürer. Açık arazi karakurbağasıdır: Borjomi’de dişiler bir mevsimde birden fazla kez yumurta bırakabilir; orman karakurbağası ise genellikle bir kez bırakır. Yumurtalar suya uzun ipler halinde bırakılır. Aynı Borjomi alanında dişiler genellikle üç kıştan sonra üreyebilir hale gelir; orada kaydedilen en yaşlı dişiler 9–12 yaşındaydı. Kışı karada geçirir — oyuklarda, çukurlarda ya da taşların altında, bazen de suda. Birini bulursanız olduğu yerde bırakın ve elinize almayın. Her temastan sonra ellerinizi yıkayın. İnsanlar için tehlikeli değildir.
IUCN Kırmızı Listesi’nin 2023 küresel değerlendirmesinde Bufotes viridis Asgari Endişe (Least Concern) kategorisindedir. Gürcistan’ın 2014 Kırmızı Listesi’nde yer almaz; orada listelenen amfibiler Kafkas semenderi ve Doğu kazayak kurbağası türleridir. Yeşil karakurbağa çoğu zaman bahçelerde, parklarda ve insanlara yakın başka yerlerde yaşar. Yerel tehditler arasında çayırların yok olması ve sulak alanların kuruması vardır. Orman açılması ise bu açık arazi türünün işine yarayabilir. Yeşil karakurbağa Bern Sözleşmesi’nin Ek II listesinde yer alır.
Ioane Rostiashvili · Armen Seropian · Zauri Khachidze · Lasha Gogodze · Zakro Songulashvili · Markus Rentsch · Tomáš Klacek · Aurélien Grimaud · Giorgi Natsvlishvili
İlgili rehberler
İlgili sayfalarla devam edin
Evet. 2026 Gürcistan kontrol listesinde biyolojik olarak doğrulanmış tür olarak yer alır; yani Gürcistan’da bulunduğu doğrulanmıştır. 1996 verilerine göre nemli Karadeniz kıyısı dışında ülke genelinde yaygındır; bu kıyıda ise kıttır.
Açık, kuru veya yarı kurak arazide — bozkırda, açıklıklarda, bahçelerde ve yerleşim alanlarında, özellikle doğu Gürcistan’da. Bilinen yerlere örnek olarak Pantishara (Dedoplistskaro, Kaheti) ve Borjomi Kanyonu verilebilir. Nemli Karadeniz kıyısında kıttır. Herkese açık fotoğraflı gözlemler onu 10 bölgede kaydetmiştir; bu bölgeler haritada işaretlidir. Abhazya’dan şimdilik yalnızca bir kayıt vardır, Guria’dan ise hiç yoktur; az kayıt olması karakurbağanın orada bulunmadığı anlamına gelmez.
Hayır. Zehirli ısırığı yoktur ve insanlar için zararsızdır. Gözlerinin arkasındaki büyük bezlerin salgısı gözleri veya ağzı tahriş edebilir. Bu yüzden karakurbağayı elinize almayın ve temastan sonra ellerinizi yıkayın. Bir köpek karakurbağayı ağzına alırsa bu köpeğe zarar verebilir.
Yeşil veya zeytin lekeli, yatay gözbebekli ve gözlerin arkasında büyük bezli kısa, siğilli bir karakurbağa. Düz kahverengi bir orman karakurbağası başka bir türdür.
Yeşil karakurbağanın yeşil benekli sırtı vardır ve açık arazide yaşar. Kafkasya karakurbağası kahverengidir, o benekli mozaik yoktur ve daha çok ormanda bulunur. İkisi de Borjomi’de bulunur ama farklı yerlerde.
Bu atlasta değil. 2026 Gürcistan kontrol listesi Bufotes viridis adını korur. Bunun nedeni, Kafkasya ve Avrupa yeşil karakurbağaları arasında coğrafi veya genetik yalıtım kanıtı bulunmamasıdır. Bazı çalışmalar Kafkasya popülasyonlarına B. sitibundus adını verir. Doğada hayvan hangi ad kullanılırsa kullanılsın aynı şekilde tanınır.
Yeşil karakurbağanın boyu genellikle yaklaşık 5–12 cm’dir (tür geneli için bir değer). Dişiler genellikle erkeklerden büyüktür. Borjomi Kanyonu’nda genç karakurbağalar ikinci yazlarının sonunda yaklaşık 3–5 cm boyundadır.
İzleyin ve olduğu yerde bırakın. Kaldırmayın veya bir havuzdan taşımayın. Temastan sonra ellerinizi yıkayın. İnsanlar için tıbbi risk değildir.
Kaynaklar
Bu profilin kaynakları
Tür profilleri hakemli literatür ve yerleşik biyoçeşitlilik veritabanlarından derlenir; yeni taksonomik ve koruma verileri geldikçe gözden geçirilir.
Reptiles.ge yayın kurulu tarafından, burada listelenen kaynaklara göre hazırlandı.
